የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ

የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ 

ምነው በማለዳ

 አንዲት የጎጃም ሴት ሁለት ልጆችዋን ውኃ ወሰደባት ። ኀዘኑ ከባድ ፣ የማይወረወር የእሳት አሎሎ ፣ የማይቆረጠም የብረት ቆሎ ፣ የማይያዝ የነፋስ ደበሎ ነበር ። እናት ቋንቋ አጥታ ፣ አቅሏን ስታ ያዙኝ ልቀቁኝ ትላለች ። አልቃሽ መጥታ ስታለቅስ እንዲህ አለች፡-

“እቴ ልጆችሽ የት በረሃ ዋሉ ?

ምነው በማለዳው መጠጥ መጠጥ አሉ ፤”

በበረሃ የዋለ ሰው ውኃ ፣ ውኃ ይላል ። እነዚህ ልጆች ግን ከሰፈራቸው ያልራቁ ፣ የጎረቤት ወንዝ የወሰዳቸው ጭዳ ናቸው ። በሕፃንነት መጠጥ መጠጣት አልተለመደም ። እነዚህ ልጆች ግን በውኃ እንደ ሞቱ አስታወሰች ። መጠጥ ማለት ጭልጥ ፣ ጥፍት ፣ እልቅ ፣ እልም ማለት ነው ። በማለዳው በልጅነታቸው እንደ ሞቱ በቅኔ መናገርዋ ነው ። በሰሙ ውኃ እንደ ወሰዳቸው ስትገልጥ በወርቁ ደግሞ በልጅነታቸው ማብቃታቸውንና ማለቃቸውን አዘክራለች ። 

አገሬ ላይ ጉድፍ አልይ ብለው ከተማውን ለማጽዳት ደፋ ቀና ይሉ የነበሩ ፣ ገበታ የመሰለ ጎዳና ለማየት የናፈቁ ፣ አፍንጫቸውን አታሽትት ብለው ገሥጸው ፣ ኩሩ እጃቸውን “ቆሻሻ ብትነካ በውኃ የማይጸዳ የለም” ብለው መክረው ፣ እኛ የጣልነውን ያነሡ ፣ እኛ ያቆሸሽነውን ያጸዱ ፣ በነቀሉት አረም አበባ የተከሉ ፣ በቆሻሻው ክምር ፋንታ የማረፊያ ሣር የተከሉ ዛሬ ወዴት አሉ ? የገዛ ቆሻሻችንን ሲያነሡ “ተለክፈው ነው” ያልናቸው ፣ “ክብራቸውን አይጠብቁም ወይ?” ብለን ያዋረድናቸው ፣ “እናንተ የቆሻሻ ፖሊስ” ብለን የሰደብናቸው ዛሬ ወዴት ብን አደረግናቸው ? የኢትዮጵያን ክብር በዓለም መድረክ የጠየቁ ፣ ወራሪዎችን ያጋለጡ ፣ ከሰለጠነው ምድር የአገሬ ጭቃ ይሻለኛል ብለው የተመለሱ ፣ ነጻ ሕዝብ ነን ብለው የሞገቱ ፣  በአህጉርና በዓለም አቀፍ ደረጃ የኅብረቶች መሥራች የነበሩ ፣ ከእናት አገር የተነጠለችውን ምድር መልሰው የቀላቀሉ ፣ የኢትዮጵያን ሣንቲም ከሚገባን በላይ አንወስድም ብለው የእናት መቀነትን መስረቅ የተጠየፉ የት አሉ ? ኢትዮጵያን ስለማስተዋወቃቸው ቀብራቸው እንዲጠፋ አደረግን ፣ በፍርድ አደባባይ ቆመው ስለ አገራቸው በመሟገታቸው ያለ ፍርድ እንዲገደሉ አደረግን ። በሚሠሩበት ዕድሜ የተቀጠፉ ፣ በሚያማክሩበት ሽምግልና ደብዛቸው የጠፉ ብዙ ወገኖች አሉ ። ኢትዮጵያም መንታ ልጆቿን የዘመን ጎርፍ ወስዶባታልና ጎረቤት አገሮቿ ልቅሶ ከቻሉ እንዲህ ብለው ያልቅሱ፡-

“እቴ ልጆችሽ የት በረሃ ዋሉ ?

ምነው በማለዳው መጠጥ መጠጥ አሉ ፤”

እንደ ተወርዋሪ ኮከብ ብልጭ ብለው የጠፉ ፣ መጡ ስንላቸው የቀሩ ፣ አበሩ ስንላቸው የጨለሙ ፣ አየናቸው ሲባል የተሰወሩ ፣ ደረሱ ስንላቸው ነደው ያለቁ ፣ ከፍ አሉ ስንላቸው ብናኝ የሆኑ ፣ አገኘናቸው ሲባል መንፈስ የሆኑ ብዙ ልጆች ኢትዮጵያ ነበሩአት ። የጅምር አገር እንጂ የፍጻሜ ምድር አይደለችምና በጥሩ የጀመሩ በጥሩ የማይጨርሱባት ፣ ከፍ ከፍ ያሉ የማይሰነብቱባት ፣ ለጥቂት ጊዜ ታይተው ለዘላለም እልም የሚሉባት ምድር ለምን ሆነች ? እነዚያ ብዕራቸው እሳት የሚተፋ ፣ ቀለማቸው የትውልድን መልክ የሚቀይር ፣ መጽሐፋቸው አፍርሶ የሚሠራ እነርሱም ብዕራቸውም ተደመሰሱ ። የተማሩ ሰዎች ባልተማሩ ፣ የሚጽፉ ሰዎች ፊደል በጠፋቸው ሰዎች እንደ ቆሻሻ ተወገዱ ። “እንኳን መጻፍ ማሰብም ያለብህ እኛ የፈቀድነውን ነው” በሚሉ ጽኑዓን ተገፍተው ወደቁ ። ሸራውን ወጥረው ፣ ዓለምን ሰብስበው ፣ ዘመናትን አዋሕደው ፣ መንፈስን አጉልተው ፣ ሰማይን አንጎዳጉደው ፣ ቅዱሳንን በምድር ጋብዘው ይሥሉ የነበሩ ሠዓሊዎች ዛሬ የሉም ። የለብ ለብ አገር ሁኖ ጥርት ያለ ሥራ የሚሠሩ ፣ እንኳን የሚያሞግሳቸው የሚሰድባቸውም አጥተው ፣ “ማነው የተሳሳተው እኔ ወይስ ጀማው ?” ብለው ራሳቸውን ተጠራጥረው እንዲበንኑ አደረግን ። ኢትዮጵያ እኅት አገር ብታገኝ እንዲህ ተብሎ ቢለቀስላት ይወጣላት ነበር፡- 

“እቴ ልጆችሽ የት በረሃ ዋሉ ?

ምነው በማለዳው መጠጥ መጠጥ አሉ ፤”

ነገሥታቱ በጎ ማሰብ ሲጀምሩ ፣ የአገር ከፍታ ሲታያቸው ፣ የአንድነትን ውል ማሰሪያ ሲያጠብቁ ፣ ድንበራቸውን አስፍተው ሲያዩ ፣ ረሀብን ሊበቀሉ ሲነሡ ፣ ሥልጣኔን አቅርበው ወገንን ለማሳረፍ ሲከጅሉ በወረኞች ስድብ ፣ በካህናት ውግዘት ፣ በመሳፍንት አድማ ፣ በሽፍቶች ሁከት ፣ በመድኃኒተኞች መርዝ ፣ በአገር ልጆች ባንዳነት ፣ በእናት ጡት ነካሾች ፣ ግለሰብን ከአገር ለይተው በማያዩ ጭፍኖች ፣ የጋራ ጠላትን በማይለዩ መንደርተኞች ፣ ያለ አቅማቸው ዙፋን በሚያምራቸው ምንደኞች ተወገዱ ። ያለፉት መቶ ሃምሳ ዓመታትን ብናይ እንኳ በክብር የተቀበረ ንጉሥ ብዙ አልታየም ። በመጡበት ፍጥነት ይሄዳሉ ፣ ቅን ሲያስቡ ይቆረጣሉ ። ሥራ በአገራችን ተጠልቶ ሴራ ዕድሜ የሚያረዝም ሆነ ። ለማይወደው መሪ የሚሰግድ ወገን ፣ የማይወደውንም ሕዝብ የሚመራ መሪ ተከሰተ ። ላለማደግ ተጠንቅቀን ስለምንጓዝ ፣ የድንጋይ ብርድ ልብሱን አንሥተው ፣ ከመቃብር ሊያወጡን የሚከጅሉትን “ምነው ረበሻችሁን ?” ብለን አጠፋናቸው ። የሚሠራ እንደሚሳሳት ፣ የማይሠራ ግን እንደማይሳሳት ፤ የሚራመድ እንደሚደናቀፍ ፣ ከመቀመጫው የማይነሣ ግን እንደማይደናቀፍ ገና አላስተዋልንም ። 

መሳፍንት ከመሳፍንት ፣ ንጉሥ ከንጉሥ ሲዋጉ መሐል ገብተው ፣ ታቦት ተሸክመው ፣ መስቀልን ዓላማ አድርገው ጦርነትን የሚያበርዱ እነዚያ አባቶች በኖሩበት ምድር ቀይ ሽብርና ነጭ ሽብር እየተባለ ወንድማማች ሲተላለቅ ተዉ ያለ ፣ መክሮ የመለሰ ፣ ገዝቶ ጦርነት ያስቆመ አልተገኘም ። ሃያ ዓመትን በቅጡ ያላጋመሱ እነዚያ ወጣቶች በአደባባይ ወድቀው ቀሩ ። የወደቀው የሰው አካል ብቻ ሳይሆን አገሪቱ የደከመችለት ጭንቅላትም ነው ። ባልገባቸው ነገር የሚሞቱ ልጆች ሲነሡ ገብቷቸው የሚገላግሉ ለምን አልተገኙም ? ኢትዮጵያ ቅኔ የሚያውቅ ልቅሶ ደራሽ ብታገኝ እንዲህ ብለው ያለቅሱላት ነበር፡-

“እቴ ልጆችሽ የት በረሃ ዋሉ ?

ምነው በማለዳው መጠጥ መጠጥ አሉ ፤”

ጎበዝ ሰባኪ መጣ ይባላል ስም ቀብተው ፣ ጥላሸት ለቅልቀው ፣ ያለ መልኩ መልክ ሰጥተው ፣ ገፍተው ገደል አድርሰው ፣ ገፍትረው ሸለቆ ጥለው “ወደቀ” የሚሉ ብዙ አሰናካዮችን እናያለን  ። የዘመሩ ፣ የሰበኩ ፣ ልጻፍ ፣ ላገልግል ያሉ ዛሬ የሉም ። ምን አቅብጦኝ እዚህ ውስጥ ገባሁ እስኪሉ እንደ አበደ ውሻ አዋከብናቸው ፣ አገሩ እንዲጠባቸው ፣ ሣር ቅጠሉ እንዲጠላቸው አደረግን ። እንኳን ሰዉ የምንጀምራቸው የልማት ሠራዎች ተመርቀው ወዲያው ሥራ ያቆማሉ ። መብራት ልናገኝ ነው ሲባል በወሩ ደለል ሞላ ፣ ቋጥኝ ዘጋው እንባላለን ። ቤት ተሠርቶ ገባን ሲባል ፣ እንደ አውራ ዶሮ በሰው ስጥ የሚጋብዙ ለአስጨፋሪና ለተሳዳቢ “አትንኩኝ” ብለው ይነሰንሱታል ። መንገዱ ተሠራ ሲባል አንጸባራቂ ምልክቶች ተሰረቁ ይባላል ። ባቡር ገባ ሲባል በሀዲዱ ላይ ከብቶች እየተነዱበት በአቅሙ ልክ መሄድ አልቻለም ይባላል ። ኢትዮጵያ እኅት አገሮች ለቅሶ ቢደርሷት እንዲህ ይሏት ነበር፡-  

“እቴ ልጆችሽ የት በረሃ ዋሉ ?

ምነው በማለዳው መጠጥ መጠጥ አሉ ፤”

ለመጀመር የፈራነው ስንጀምረው የማያልቀው ፣ ለማስተማር የደከምንለት ሲማር የምሁር ደንቆሮ የሚሆነው ፣ ጥበብ በቤቱ አደረች የምንለው ሰው በማለዳው ሲጠፋ ስናየው ምንድነው ችግራችን ? ብለን መጠየቅ ያስፈልገናል ። አይለቅላችሁ ብሎ የረገመን ካለ እርግማኑን ማንሣት ያሻናል ። ተከታታይነት ያለው አስተዳደር ፣ ቋሚነት ያለው ሕግ ፣ ያለፈውን የሚያስቀጥል አክባሪነት ፣ የሠራውን የሚያሞግስ አንደበት በጣም ያስፈልገናል ።

እኔም ብዙ ልጆችዋን በማለዳ የቀበረችውን አገሬን እንዲህ እላታለሁ፡- 

“እቴ ልጆችሽ የት በረሃ ዋሉ ?

ምነው በማለዳው መጠጥ መጠጥ አሉ ፤”

ጌታ ሆይ የመፈጸም ጉልበት ሁነን !

ዲያቆን አሸናፊ መኰንን

መስከረም 9 ቀን 2013 ዓ.ም.

ያጋሩ

ያግኙን

ዲያቆን አሸናፊ መኰንን
ስልክ ፡ +251930006086                             +251911699907

ኢሜል፡ ashumekon@gmail.com

የገጹ ዓላማ

የዚህ ገጽ ዓላማ ኦርቶዶክሳዊ ትምህርቶችን ማስተላለፍ፣ ትውልድን በእግዚአብሔር ቃል ማነጽና የተሻለ ዘመንን መናፈቅ ነው።

አሸናፊ መኮንን
Ashenafi Mekonnen
የኢትዮጵያ ንግድ ባንክ
Commercial Bank of Ethiopia
1000165078482

አቢሲኒያ ባንክ
Bank of Abyssinia
23202573

ሕብረት ባንክ
Hibret Bank
1030416569497017

ወጋገን ባንክ
Wegagen Bank
0870286030101

አዋሽ ባንክ
Awash Bank
01320034656200

በማህበራዊ ሚዲያ ይወዳጁን።

copyright @ 2021 ዲያቆን አሸናፊ መኰንን

የዚህ ገጽ ዓላማ ኦርቶዶክሳዊ ትምህርቶችን ማስተላለፍ፣ ትውልድን 
በእግዚአብሔር ቃል ማነጽና የተሻለ ዘመንን መናፈቅ ነው።