የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ

የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ 

አንተ ትክክል ነህ

 “ጻድቅ ይሞታል ፥ በልቡም ነገሩን የሚያኖር የለም ምሕረተኞችም ይወገዳሉ ፥ ጽድቅም ከክፋት ፊት እንደ ተወገደ ማንም አያስተውልም ።” ኢሳ. 57 ፡ 1 ።

መኖር የእግዚአብሔር ስጦታ እንደሆነ ፣ መሞትም የእግዚአብሔር ስጦታ ነው ። መኖር እግዚአብሔርን በምድር ለማክበር ሲሆን መሞትም በሰማይ እግዚአብሔር እኛን የሚያከብርበት ነው ። መኖር ከማኅፀን ዓለም ወጥተን ሰፊውን ዓለም የተቀላቀልንበት እንደሆነ ፣ መሞትም አስጨናቂውን ዓለም ተገላግለን የማያልፈውን ርስት የምንወርስበት ነው ። መኖር ከፍታና ዝቅታ ያለበት ሲሆን መሞት ግን በረጋው ዓለም መክበር ነው ። መኖር ድንቅና ጉድ የምናይበት ሲሆን መሞት ግን እግዚአብሔርን በክብሩ የምናይበት ነው ። መኖር በሥጋ ታስረን ግዳጃችንን የምንፈጽምበት እንደሆነ ፣ መሞት ደግሞ ተፈትተን የእግዚአብሔርን ደስታ የምንካፈልበት ነው ። መኖር ብርሃንና ጨለማን የምናፈራርቅበት እንደሆነ ፣ መሞት ግን ሙሉ ብርሃንን የምናገኝበት ነው ። መኖር እግዚአብሔርን በቤታችን የምንጋብዝበት ሲሆን ፣ መሞት ደግሞ እግዚአብሔር እኛን በእልፍኙ የሚጋብዝበት ነው ። መኖር ያከበረን ሲያዋርደን ፣ የወደደን ሲጠላን የምናይበት ነው ፣ መሞት ግን ከከበሩ ውርደት ፣ የተወደዱ መጠላት የሌለበትን የእግዚአብሔርን ግዛት መውረስ ነው ። መኖር “ብወድቅስ ?” የምንልበት የአፋፍ ላይ ጉዞ ነው ፣ መሞት ግን በጉ በሚያበራበትና እንቅፋት በሌለበት ሰማይ መሆን ነው ። መኖር ሞላ ጎደለ የሚል የቁማር ኑሮ የምንጫወትበት ነው ፣ መሞት ግን ከታላቁ እራት ከበጉ ሰርግ የምንታደምበት ነው ። መኖር ሐሰተኛ ወዳጆችና እውነተኛ ጠላቶችን የምናፈራበት ነው ፣ መሞት ግን እውነተኛ ወዳጆች የሆኑት ቅዱሳን መላእክትን የምናገኝበት ነው ። መኖር ጥላቻ በሞላበት ዓለም መቍሰል ያለበት ነው ፣ መሞት ግን ፍቅርን ከተሞላች ከብርሃን እናት ከድንግል ማርያም ጋር የምንሆንበት ነው ። 

ባንወለድ ኑሮ ይህን ዓለም እንደማናየው ፣ ካልሞትንም ያንን ዓለም አናየውም ። በምጥ እንደ ተወለድን በጣር ይህን ዓለም እንለቃለን ። በማኅፀን ዓለም አካላዊ ዝግጅት ባናደርግ በዚህ ዓለም መኖር አንችልም ነበር ፣ በዚህ ዓለምም መንፈሳዊ ዝግጅት ካላደረግን በሰማይ ደስታ አናገኝም ። መኖር የእግዚአብሔር ፈቃድ እንደሆነ መሞትም የእግዚአብሔር ፈቃድ ነው ። በዚህ ዓለም ላይ እየተማርን ፣ በየዕለቱ ከማናውቀው አዲስ ነገር ጋር እየተላመድን ነው ፣ ተማሪ ለራሱ ደውሎ ከትምህርት ቤት መውጣት አይችልም ፣ ሰዓቱ ሲደርስ ግን ሥልጣን ያለው አካል ሲደውልለት ይወጣል ፤ በሞት ደወልም ራሱን የሚጠራ ሰው ሊኖር አይገባም ። ሰዓቱ ሲደርስ ባለሥልጣኑ ጌታ ደውሎ ይጠራዋል ። 

ናማ ናማ ብለህ ባታቻኩለኝ ፣

እዚያ እመጣለሁ ቀሪ ቤት የለኝ ፤ 

የተባለው ለዚህ ነው ። መሰንበት እንጂ መቅረት የለም ። ለሞቱት ያለቀስነው ስለቀደሙን እንጂ ስለቀረን አይደለም ። 

ከቶ አይቀርም ሞቱ ፣

ምን ቢሰነብቱ ፤ 

እግዚአብሔር አምላክ እውነተኛ ሰዎችን በሞት የሚወስደው ዓይኖቻቸውን ከእንባ ፣ እግሮቻቸውን ከጥፋት ፣ ሰውነታቸውን ከኃጢአት ሞት ለመሰወር ነው ። ደጋግ ሰዎች መሞታቸው ብዙ ጊዜ ጥያቄ ይሆንብናል ። እግዚአብሔር ግን ቀጣዩን ክፉ አይተው ልባቸው አይሰበር በማለት በሞት ይሰውራቸዋል ። ጻድቃን በሞት በእግዚአብሔር እቅፍ ውስጥ ይሆናሉ ። ይህ እቅፍ ፣ ያቀፈውን ገፍትሮ የማያውቅ ፣ የፍቅር ሙቀት ያለበት ነው ። 

ብዙ ነገሮችን አናስተውልም ። ከማናስተውላቸው ነገሮች አንዱ ደጋግ ሰዎች ለምን እንደሚሞቱ ነው ። በክፉዎች መካከል ጻድቅ ነፍሳቸውን ሲያስጨንቁ የኖሩ ፣ በሚያዩት ክፉ ፣ በሚሰሙት መርዶ የሚያዝኑ ደጎች እግዚአብሔር ያርፉ ዘንድ በሞት ይጠራቸዋል ። ትላንት የሞቱት ደጋግ ሰዎች አመለጣቸው የምንለው ምን ነገር አለ ? በክብር ስለማለፋቸው ፣ በፍቅርም ስለመቀበራቸው ማመስገን ይገባናል ። ከሞትም ሞት በሚመረጥበት ፣ ሰው አውሬ ሁኖ ሰውን በበላበት ዘመን እነዚያ ያለፉ ደጋጎች እግዚአብሔር እንደሰወራቸው ማስተዋል ይገባናል ። 

ታላቁ የመከራ ዘመን የሚባለው ሦስት ዓመት ከመንፈቅ የሚፈጀው የክርስቶስ ምጽአት ዋዜማ ነው ። ይህ ታላቅ የመከራ ዘመን ያጠረው ስለተመረጡት ምርጦች ነው ። /ማቴ. 24 ፡ 22 ፤ ራእ.13 ፡ 5 ።/ እግዚአብሔር ወዳጆቹን ላለማሳዘን ለክፉዎች በሚገባቸው መጠን መዓቱን አያፈስባቸውም ። የቅዱሳን ጸሎት የእግዚአብሔርን ቍጣ ይከለክላል ። ነቢዩ ሙሴን አስታውሶ በዘመረው ዝማሬ ላይ፡- “እንዳያጠፋቸው ቍጣውን ይመልስ ዘንድ የተመረጠው ሙሴ በመቅሠፍት ጊዜ በፊቱ ባይቆም ኖሮ ፥ ያጠፋቸው ዘንድ ተናገረ” ብሏል ። /መዝ. 105 ፡ 23 ።/ በታላቁ የመከራ ዘመንም የመከራ ጽዋ የሚፈስሰው መከራውን እንዳያዩ አማንያን ስለሚሰወሩና ምድርን በጸሎት የሚከልል ስለማይኖር ነው ። እግዚአብሔር ስለተመረጡት መከራን የሚያሳጥር በመሆኑ የተመረጡት መኖራቸው ይጠቅመናል ። ጻድቃንን መውሰዱም ለወዳጆቹ ማሰቡን ያሳያል ። ቅዱሳን ለራሳቸው ከሚኖሩት ለእኛ የሚጠቅሙት ይበልጣል ። ለዚህ ነው ሐዋርያው ጳውሎስ፡- “በእነዚህም በሁለቱ እጨነቃለሁ ፤ ልሄድ ከክርስቶስም ጋር ልኖር እናፍቃለሁ ፥ ከሁሉ ይልቅ እጅግ የሚሻል ነውና ፤ ነገር ግን በሥጋ መኖሬ ስለ እናንተ እጅግ የሚያስፈልግ ነው” ብሏል ። /ፊልጵ. 1 ፡ 23 – 24 ።/ መኖርና መሄድ ሁለቱም እኩል ፣ እኩል ሆነውበት ተጨንቋል ። እኛ እኩል ፣ እኩል የሆኑብንን ነገሮች ለመምረጥ ዕጣ እንጥላለን ። እኛ የሚያስጨንቀን መንገድ ከአሜሪካና ከአውሮፓ ሊሆን ይችላል ። ይህን ማንነት ይዘን ነው ቅዱሳንን መናቅ ያበዛነው ። ሐዋርያው መሄዱ ለእርሱ ጥቅም ለአማንያን ግን ጉዳት መሆኑን አልሸሸገም ። የእግዚአብሔር ሰዎች መኖራቸው ጥቅሙ ለእኛ ነው ። የሚያጽናኑን ፣ የሚያስተምሩን ፣ የሚጸልዩልን ናቸውና እጅግ ያስፈልጉናል ። 

ደጋጎች መሞታቸውን እኛ እናውቃለን ፣ ለምን እንደ ተጠሩ ግን እግዚአብሔር ያውቃል ። የወዳጆቹን ልብ ከስብራት ፣ የጻድቃንን ዓይን ከኀዘን ለመጠበቅ እግዚአብሔር እልፍ ያደርጋቸዋል ። ስለዚህ ምሥጢሩ እግዚአብሔር ጋር ነው ብለን መደሰት እንጂ ማዘን አይገባንም ። በርግጥም ስለ ደጋጎች የምናዝነው ጥቅሜ ቀረ ብለን እንጂ ቀረባቸው ብለን አይደለም ። እኛም በደግነት ይህን አጭር ዘመን እንድንፈጽመው መለመን እንጂ ላለፉት ደጎች ማዘን አይገባም ። ሐዋርያው ልሄድ ከክርስቶስ ጋር ልኖር እናፍቃለሁ አለ ። ሞት መንገድ ነው ። መንገድ ግብ ያለው ነገር ነው ። ሞትም ከምድር ዕድርና እቁብ ተለይተን ከአእላፋት ማኅበር ፣ ከጻድቃን መንፈሶች ጋር የምንቀላቀልበት ፣ ከጽዮን ሙሽራ ከክርስቶስ ጋር የምንኖርበት ነው ። /ዕብ. 12 ፡ 22-24 ።/ ቅዱሳን ሁሉ ናፍቀው ሄዱ እንጂ ይህች ዓለም አትቅርብኝ ብለው አላለቀሱም ። 

ዛሬ እንደ አዲስ ቃል ሁኖ ማራናታ ጌታ ሆይ ቶሎ ና እንላለን ። ትንሽ ሲረጋጋ ደግሞ ቶሎ አትምጣ እንላለን ። አፋችን ቶሎ ና ይለዋል ፣ እስስት ዓለም ስትለዋወጥ ደግሞ ልባችን ባይመጣ ይመርጣል ። እርሱ ግን የሚመጣው የልባችንን ትርታ አዳምጦ ሳይሆን እመጣለሁ ያለውን ተስፋውን ለመፈጸም ነው ። እኛም ግደለኝ ከማለት ሥራዬን አስፈጽመኝ ማለት ይገባናል ። ለማንኖርበት ዓለም ብዙ እየደከምን ወደምንኖርበት ዓለም ባዶ እጃችንን እንዳንሄድ ማሰብ ያስፈልገናል ። 

የብሉይ ኪዳን በዓላት በቤተ መቅደሱና በቤታቸው እንዲከበሩ ሁነው የተዋቀሩ ናቸው ። በቤተ መቅደሱ የሚከበረው በዓል እግዚአብሔር ልጆቹን በቤቱ የሚጋብዝበት ሲሆን ፣ በቤታቸው የሚያከብሩት በዓል ደግሞ እግዚአብሔርን በቤታቸው የሚጋብዙበት ነው ። ይህ የቤተሰብ መገለጫ ነው ። ወላጆች ልጆቻቸውን በቤታቸው የሚቀበሉበት ቀን አለ ፣ ልጆችም ወላጆችን የሚቀበሉበት በዓል አለ ። መኖር እግዚአብሔርን የምንጋብዝበት ፣ መሞት ደግሞ እርሱ እኛን የሚጋብዝበት ነው ። በምድር ላይ የእኛ ደስታ አለ ፣ በሰማይ ግን የጌታ ደስታ አለ ። “አንተ በጎ ታማኝም ባሪያ ፤ በጥቂቱ ታምነሃል ፥ በብዙ እሾምሃለሁ ፤ ወደ ጌታህ ደስታ ግባ” የምንባልበት ነው ። /ማቴ. 25 ፡ 21 ።/

እግዚአብሔር ሆይ ስላለፉት ደጎች አንተ ትክክል ነህ ። የእኛንም ፍጻሜ አንተ አሳምረው !!!

ዲያቆን አሸናፊ መኰንን 

ነሐሴ 9 ቀን 2012 ዓ.ም.

አስተያየት ይስጡ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ያግኙን

ዲያቆን አሸናፊ መኰንን
ስልክ ፡ +251930006086                             +251911699907

ኢሜል፡ ashumekon@gmail.com

የገጹ ዓላማ

የዚህ ገጽ ዓላማ ኦርቶዶክሳዊ ትምህርቶችን ማስተላለፍ፣ ትውልድን በእግዚአብሔር ቃል ማነጽና የተሻለ ዘመንን መናፈቅ ነው።

አሸናፊ መኮንን
Ashenafi Mekonnen
የኢትዮጵያ ንግድ ባንክ
Commercial Bank of Ethiopia
1000165078482

አቢሲኒያ ባንክ
Bank of Abyssinia
23202573

ሕብረት ባንክ
Hibret Bank
1030416569497017

ወጋገን ባንክ
Wegagen Bank
0870286030101

አዋሽ ባንክ
Awash Bank
01320034656200

በማህበራዊ ሚዲያ ይወዳጁን።

copyright @ 2021 ዲያቆን አሸናፊ መኰንን

የዚህ ገጽ ዓላማ ኦርቶዶክሳዊ ትምህርቶችን ማስተላለፍ፣ ትውልድን 
በእግዚአብሔር ቃል ማነጽና የተሻለ ዘመንን መናፈቅ ነው።