የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ

የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ 

ሥርዓት የለሽ አምልኮ

ጥቁር አሜሪካውያን ከለምለም አህጉራቸው ተግዘው ፣ የቅኝ ገዢዎችን መንገዶችና ከተሞች በላብም በደምም ገንብተዋል ። ጉልበታቸው ድንጋይ ሲጠርብ ወርቃቸው ደግሞ የነጮችን ምድር አበልጽጓል ። ሳምንቱን በሙሉ በአስገባሪዎቻቸው እየተገረፉ ይሠሩ የነበሩ እነዚህ መከረኞች የነጻነት ቀናቸው ሰንበት ፣ የነጻነት ቦታቸው ቤተ ክርስቲያን ነበረች ። ያን ሁሉ መከራ የሚያደርሱባቸው ነጮች በሰንበት ቀን ጥቁር ዝር ከማይልበት ቤተ ክርስቲያናቸው ያመልካሉ ። ጥቁሮችም አንድና ብቸኛ በሆነችው የነጻነት ስፍራቸው በቤተ ክርስቲያን ፈጣሪያቸውን ያመልካሉ ። ታዲያ እነዚህ ጥቁሮች ወደ ቤተ ክርስቲያን ሲገቡ ነጻነታቸውን እንዴት እንደሚገልጡት ይጨነቃሉ ። ግማሹ እየዘለለ ፣ ግማሹ መሬት ላይ እየተንፈራፈረ ፣ ግማሹ ወንበር ላይ እየቆመ ለመጮህ ይሞክራል ። ስሜት የተቀላቀለውና መጨቆን የወለደው ይህ የአምልኮ አካሄድ ነጻነት መከበር ከጀመረ በኋላም ባህል እየሆነ መጣ ። እንደገና ከነጮቹ ጋር የሥርዓት ጠብ ጀመሩ ። ይህ መጨቆን የወለደው ፍንጠዛና ጩኸት ዛሬ በአፍሪካ አብያተ ክርስቲያናት እየተስፋፋ የእኛንም አገር እየወረሰ ይገኛል ። ሰላማዊ ስብከት ፣ ሰላማዊ ጸሎት እየጠፋ መዝሙሩ ከመልእክቱ ማጀቢያው እየደመቀ መጣ ። በአገሪቱ ያለው ሁሉም የዳንስ ዓይነት በመዝሙር ስም ይደነሳል ። ለእግዚአብሔር የተመረጠ መሥዋዕት ለማቅረብ የሚቆጣ እንኳ ያለ አይመስልም ። እርስ በርሱ የሆነበት የወጣቶች አምልኮ ከእውነት ለስሜት ፣ ከፍቅር ለግዴለሽነት ፣ ከሥርዓት ለሁከት ያደላ ሁኗል ። ዕድሜአቸው ለዲቁና የሚበቃ የጳጳስን ቦታ ስለያዙ ወጣትነታቸው ያስገደዳቸውን በግድ ያደርጉታል ።
የብሉይ ኪዳን ክህነት አገልግሎት በ25 ዓመት ጀምሮ እስከ ሃምሳ ዓመት የሚቆይ ነው ። ዛሬ ያለውን ዘመናዊ የሥራ ሕግ በ25 ጀምሮ በ55 ዓመት የሚያበቃ ነው ። 25 ዓመት አንድ ወጣት የኮሌጅ ትምህርቱን ጨርሶ ለሥራ ብቁ የሚሆንበት ዕድሜ ነው ። በአይሁድ ልማድም እስከ 12 ዓመት ዕድሜ መደበኛ የንባብ ትምህርት ይሰጣል ። ከ12 ዓመት በኋላ የአንድ ልጅ የአካለ መጠን ዘመን ነውና ወደ ተግባረ ሥጋ ወይም ወደ ተግባረ ነፍስ ይሰማራል ። ወደ ተግባረ ነፍስ ከተሰማራ ብሉይ ኪዳንን እስከ 20 ዓመቱ ድረስ ያጠናል ። 5 ዓመት ከተራዳ በኋላ በ25 ዓመቱ ወደ ዘርዐ ክህነት ይመጣል ። ወጣቶች አባቶችን እየተራዱ ከቆዩ በኋላ ወደ ኃላፊነት ካልመጡ ዕድሜአቸው እንዳዘዛቸው መሆናቸው ግድ ነው ።
አንድ የፕሮቴስታንት መሪ በአደባባይ ቆሞ መዝሙር ሲዘመር እያየ ልቡ አዝኗል ። መዝሙሩ ላይ ግን እስክስታ መቅለጥ ጀመረ ። ወጣቶቹ ምንጃርኛውን መሬት ላይ እስከመውረድ አደረሱት ። ወንድና ሴት ሁነው አንገታቸውን አንዘረዘሩት ። መዝሙሩ እንዳበቃ መሪው በታላቅ ኀዘን ፡- “የእግዚአብሔር ፍቅር ነክቷችሁ ከሆነ ያደረጋችሁት የምለው የለኝም ። በዓለም ያልጨረሳችሁትን ጭፈራ በቤተ ክርስቲያን ለመጨረስ ከሆነ ግን ወዮላችሁ ። እግዚአብሔር አይዘበትበትም” ብሏል ። ይህንን ታሪክ ያጫወተችኝ ከእኛው ቤተ ክርስቲያን ወጥታ እዚያም ያልጣማት አንዲት እህት ናት ። አንድ የዚሁ የፕሮቴስታንት እምነት አስተዳዳሪም የጉባዔው አባላት ሲዘምሩና ሲጸልዩ ሁልጊዜ ወንበር ይሰብራሉ ። ይህ ሁኔታ አቅምን እየጎዳ ስለመጣ አንድ ቀን መሪው፡- “እነዚህ ወንበሮች የአንዱ ዋጋ 400 ብር ነው ። በየሳምንቱ ወንበር መቀየርና ማሠራት ሥራችን ሁኗል ። ስለዚህ ከዛሬ ጀምሮ ወንበር የሰበረ 400 ብር ይከፍላል” አለ ። ከዚያ ቀን ጀምሮ ወንበር መስበር ቆመ ። ይህንንም በጆሮ የሰማች እህት ለወዳጆቿ ስትናገር የሰማሁት ነው ። በእግዚአብሔር ስም ወንበር መስበር ተገቢ አይደለም ። ይህ ስሜት እንጂ መንፈስ ቅዱስ አይደለም ። 400 ብር ግን ጸጥታ አመጣች።
እነዚህ ሥርዓት ማጣቶች እየተስፋፉ በሥርዓቷ የተደነቀችውን የኢትዮጵያን ኦርቶዶክሳዊት ቤተ ክርስቲያን አይነካም ብለን ልንተማመን አንችልም ። ጥንቃቄ ይጋርዳልና መጠንቀቅ በጣም ያስፈልጋል ። በየጓዳው ያሉ ልምምዶች አንድ ቀን አደባባይ ሲወጡ በሌላው ዓለም ያየነው እኛኑ ሊያስጨንቀን ይጀምራል ። አሁንም እየታዩ ያሉ ፈር የለቀቁ ነገሮች ቶሎ መታረም አለባቸው ። ችግኝ በጣት ይነቀላል ። ካደገ ግን በመጥረቢያም ያስቸግራል ። በጉባዔ ትምህርቶች ትምህርቱን ሳይሰሙ አሜን ማለት ፣ በጸሎቶች ሁሉም ሰው መንጫጫት ፣ በዝማሬዎች ሥጋዊነትን ማጉላት ፣ በስብከቶች መጮህና መፎከር እንዳይዙን ማሰብ ያስፈልጋል ። መንፈሳዊነት ጽሞና ከሌለው ተመስጦ ሊኖረው አይችልም ። ተመስጦ በሌለበትም አምልኮ ሊኖር አይችልም ። ለእግዚአብሔር ሆታና እልልታ ይገባዋል ። እርሱም ግን ሥርዓት ያለው ነው ።
1ኛ ቆሮንቶስ በእያንዳንዱ ምዕራፍ ላይ የቆሮንቶስ አማንያንን ለመገሰጽ ፣ ከጥፋት ለመመለስ የተጻፈ መልእክት ነው ። በቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን የጸጋ ድህነት አልነበረም ። ጸጋውን ያድፋፉ ሦስት ችግሮች ግን በዋናነት ይጠቀሳሉ ፡-
1-  በኅብረት አንድነት ማጣት
2-  በግል ቅድስና ማጣት
3-  በአምልኮ ሥርዓት ማጣት
ሐዋርያው በእያንዳንዱ ምዕራፍ እየነቀሰ እንደ አባት ይመክር ፣ እንደ መምህር መንገድ ያሳይ ፣ እንደ መንፈሳዊ ሰው ይጸልይላቸው ፣ እንደ ባለሥልጣን ይቀጣቸው ነበር ። እነርሱም ምክሩን ፣ ትምህርቱን ፣ ተግሣጹንና ቅጣቱን ተቀበሉ ። ስለዚህ ሁለተኛ ቆሮንቶስን ለማጽናናት ጻፈላቸው ። አባት ልጁን ከቀጣ በኋላ መልሶ ያባብለዋልና ።
በአምልኮ ሥርዓት ስላጡበት ነገር ከምዕራፍ 10-14 ይመክራቸዋል ።
v ምዕራፍ 10 የአንድነትን ማዕድ ያለ አንድነት ስለ መውሰዳቸው
v ምዕራፍ 11 ወንዶችና ሴቶች በፀጉርና በአለባበስ የአምልኮን ሥርዓት ስለማፍረሳቸው እንዲሁም ሰንበቴና ቅዱስ ቊርባንን ስለማቃለላቸው
v ምዕራፍ 12 የጸጋ መቀባበል ስለማጣታቸው
v ምዕራፍ 13 በፍቅር አምልኮተ እግዚአብሔርን መፈጸም ስለሚገባቸው
v ምዕራፍ 14 የጸጋ ሥጦታዎችን እንዴት መጠቀም እንደሚገባቸው ይናገራል ።
ለአምልኮተ እግዚአብሔር ከሚያስፈልጉ ጉልህ ሥርዓቶች ውስጥ ውስኑን በቆሮንቶስ መልእክት ተመሥርተን እንመልከት ፡-
     አለባበስ ፡- የልብስ ዓላማው ሰውነትን ከራቁትነት ለመሰወር ፣ የሰውነት ቅርጽ እንዳይታይ ለማድረግ ነው ። ሰውነትን ከራቁትነት ሸፍኖ ቅርጽ ማሳየት እርሱም መራቆት ነው ። አለባበስ አንዱ የቅድስና ሕግ ነው ። ቅድስና ማለት ለእግዚአብሔር መኖርና እግዚአብሔርን በኑሮ ማሳየት ነው ። አለባበሳችን ግን ራሳችንን የምናጎላበት ከሆነ ቅድስናና አምልኮትን ሰርቀናል ማለት ነው ። አለባበስ ተፈጥሮንም ያመለክታል። ወንዶችና ሴቶች በአለባበስ ይለያሉ ። በአምልኮት ሰዓት አለባበስን ማስተካከል ይገባል ። ወደ ቤተ መንግሥት ተጠርታችሁ ታውቁ ከሆነ ከጥሪው መጨረሻ ላይ ሁለት ማስጠንቀቂያ ይሰፍራል ።
–    ወንዶች ሙሉ ልብስ ፣ ሴቶች ቀሚስና የአገር ልብስ መልበስ ግዴታ ነው ።
–    የማይገኙ ከሆነ አስቀድሞ ማሳወቅ ግዴታ ነው ።
አምልኮተ እግዚአብሔር የንጉሥ ግብዣ በመሆኑ የአለባበስ ክብርን መጠበቅ ይገባዋል ። አለመገኘትም ያስቀጣል ። ለመንግሥቱ ግብር ያልከፈለ እንዲቀጣ አምልኮም ግብር ነውና አለመክፈል ያስቀጣል ። ሳጥናኤልን ሰይጣን ያሰኘው ከልዕልና ወደ እንጦሮጦስ ያወረደው ፣ አዳምን ገነት ያሳጣው የአምልኮ በደል ነው ። ሌላው በደል ሁሉ የባሕርይ ድካም ሊሆን ይችላል ፣ አምልኮትን መስረቅ ግን ዓመጽ ነው ። አለባበስ የቅድስናና የአምልኮ ድንጋጌ ከሆነ አምልኮ የማያቋርጥ አገልግሎት ነውና በጸሎት ሰዓት ብቻ ሳይሆን በሥራችንም በኑሮአችንም አለባበሳችን ክርስቲያናዊ መሆን ይገባዋል ።
ይልቁንም በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋህዶ ቤተ ክርስቲያን ለአምልኮተ እግዚአብሔር ስንገናኝ ሁሉም ሰው አንድ ዓይነት ልብስ ዋጋው ቀለል ያለ ነጠላ ይለብሳል ። በቤተ ክርስቲያንም ማንም ድሃና ባለጠጋ መሆኑ አይታወቅም ። በትምህርት ቤቶች ዩኒፎርም በመጀመሩ የተማሪዎች ሥነ ልቡና እንደ ተጠበቀ እናውቃለን ። በአንድ ልብ ሁነውም ትምህርታቸውን ለመማር እንደሚያስችላቸው ይነገራል ። አእምሮን ባካና ከሚያደርጉ ነገሮች አንዱ የሰዎችን ልብስ ሲያዩና ሲተቹ መዋል ነው ። በቤተ ክርስቲያን ግን ይህ ዕድል እንዳይኖር ተደርጎ ተዘግቷል ። ይህ ብቻ አይደለም ወንዶችና ሴቶች በየአቅጣጫቸው መቀመጣቸው አርቆ ማጠርና ለቅድስና ትልቅ ዋጋ መስጠት ነው ። ዛሬ የምዕራብ አብያተ ክርስቲያናት ወደዚህ ኦርቶዶክሳዊ ባህል ለመመለስ በብርቱ ይናፍቃሉ ። ተቀምጦ የሰቀሉትን ቁሞ ማውረድ እንደማይቻል እያዩት ነው ።
የአለባበስን ሁኔታ በሚመለከት የሠራን እግዚአብሔር ቢመርጥልን የተሻለ ነው ። እርሱ ሲሠራን ወንድ ልጅ በመሸፈን ሳይሆን በመገለጥ ሴት ልጅ በመሸፋፈን እንዲያምሩና እንዲከብሩ አድርጎ ነው ። ስለምንጠቀምበት አንድ ዕቃ የሠራው ድርጅት አጠቃቀሙን ቢነግረን ከራሳችንም ከሌሎችም በላይ የድርጅቱን መመሪያ እናከብራለን ። የሠራን እግዚአብሔር ስለ እኛ የሚናገረውን ማክበር እንጂ ዘመንና ሥልጣኔ የሚያወራውን መከተል ተገቢ አይደለም ።
አለባበስን በሚመለከት ከወንዶች ይልቅ ለሴቶች ብዙ ትምህርት ተሰጥቷል። በልብስ ያውም በተሻለው ውበት መታዘዝ ካልቻልን በሌላ መታዘዝ እንዴት ይቀለናል ? ሐዋርያው ቅዱስ ጴጥሮስም ፡- “እንዲሁም፥ እናንተ ሚስቶች ሆይ፥ ከባሎቻችሁ አንዳንዱ ለትምህርት የማይታዘዙ ቢኖሩ፥ በፍርሃት ያለውን ንጹሑን ኑሮአችሁን እየተመለከቱ ያለ ትምህርት በሚስቶቻቸው ኑሮ እንዲገኙ ተገዙላቸው ። ለእናንተም ጠጕርን በመሸረብና ወርቅን በማንጠልጠል ወይም ልብስን በመጎናጸፍ በውጭ የሆነ ሽልማት አይሁንላችሁ ፥ ነገር ግን በእግዚአብሔር ፊት ዋጋው እጅግ የከበረ የዋህና ዝግተኛ መንፈስ ያለውን የማይጠፋውን ልብስ ለብሶ የተሰወረ የልብ ሰው ይሁንላችሁ ። እንዲህ በቀድሞ ዘመን በእግዚአብሔር ተስፋ ያደረጉት ቅዱሳት ሴቶች ደግሞ ለባሎቻቸው ሲገዙ ተሸልመው ነበርና” ብሏል /1ጴጥ. 3፥1-3/ ። በተለይ 1ቆሮ. ምዕራፍ 11፥1-16 አለባበስ ለኅብረት አምልኮ ለቅዳሴና ለጉባዔ አስፈላጊ መሆኑን ይነግረናል ።
ሐዋርያው ጳውሎስ ወንዶች ፀጉራቸውን እንዲያሳጥሩ ሴቶችም እንዲያስረዝሙ ይናገራል ። ወንዶች ማሳጠራቸው መሸፋፈን እንደማይገባቸው ገና በተፈጥሮ የታቀደ መሆኑን ያሳያል ። ሴቶች ፀጉራቸው መርዘሙ ገና በተፈጥሮ መሸፋፈን እንደሚገባቸው ያሳያል ። እየሆነ ያለው ግን ተቃራኒው ነው ። ሴቶች ይላጫሉ ። ወንዶች ሹሩባ ይሠራሉ ። አብያተ ክርስቲያናት ሁሉ በአለባበስ አንድ ዓይነት መልክ እንደ ነበራቸው ሐዋርያው ይናገራል /1ቆሮ. 11፥16/ ።
 የአምልኮተ እግዚአብሔር መሪዎች ፡- የኅብረት አምልኮ መሪ ያስፈልገዋል ። ሊመሩ የሚገባቸውም የቤተ ክርስቲያን አገልጋዮች ናቸው ። “የወፍ ዘፈን አውራጁ አይታወቅም” እንዲሉ መንጫጫት ተገቢ አይደለም ። የአደባባይን ጸሎት እንዲመሩ ኃላፊነት የተሰጣቸው ወንዶችም ሴቶችም ሳይሆኑ ቀሳውስትና ዲያቆናት ናቸው ። ስብከትን በሚመለከት ግን ሴቶች አልተፈቀደላቸውም ። “ሴቶች በማኅበር ዝም ይበሉ፤ ሕግ ደግሞ እንደሚል እንዲገዙ እንጂ እንዲናገሩ አልተፈቀደላቸውምና” /1ቆሮ. 14፥34/ ። ይህ ሴቶችን የሚያቃልል ሳይሆን ድርሻን የሚያመለክት ነው ። ይህ ቃል የተነገረው ለዚያ ዘመን ነው በማለት ሴቶች ሊቃነ ጳጳሳትን የሾሙ አብያተ ክርስቲያናት አሉ ። አሁን ሽረዋል ። ማስታወስ ያለብን የእግዚአብሔር ቃል ቋሚ መሆኑን ነው ። ሁለተኛ ሁሉም ወንዶች ጳጳሳት ይሆናሉ ወይ ? የተሰጣቸው ጥቂቶች ናቸው ። ሐዋርያው ለዚያ ዘመን ነው የተናገረው የሚለው ስህተት ነው ። ምክንያቱም ሐዋርያው አሁንም የኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን ጳጳስ ለነበረው ለልጁ ለጢሞቴዎስ የቤተ ክርስቲያንን የአስተዳደር መመሪያ ሲሰጠው ፡- “ሴት በነገር ሁሉ እየተገዛች በዝግታ ትማር ፤ ሴት ግን በዝግታ ትኑር እንጂ ልታስተምር ወይም በወንድ ላይ ልትሰለጥን አልፈቅድም ። አዳም ቀድሞ ተፈጥሮአልና፥ በኋላም ሔዋን ተፈጠረች ። የተታለለም አዳም አይደለም፥ ሴቲቱ ግን ተታልላ በመተላለፍ ወደቀች” ብሏል /1ጢሞ. 2፥11-14/ ። ሐዋርያው ማጣቀሻ ያደረገው ጥንተ ተፈጥሮንና ጥንተ አብሶን /የመጀመሪያውን ውድቀት/ ነው ።
 ሰላማዊ መሆን አለበት ፡- ከአምልኮ ሥርዓቶች አንዱ ፀጥታና መደማመጥ ነው ። ይልቁንም የቆሮንቶስ ምእመናን በልሳን ጸጋቸው ጉባዔውን በመንጫጫት ያውኩ ነበር ። የእነርሱ ልሳን የተረጋገጠ ነበር ። አጠቃቀሙ ግን ትክክለኛ አልነበረም ። ትክክለኛውን ልሳን እንኳ በሥርዓት ለዓላማውና ለግቡ መጠቀም ይገባል እንጂ ከማን አንሼ እንደ ሽጉጥ የሚመዘዝ አይደለም ። በጉባዔ ሊነገር የሚገባው ግልጽ ቋንቋ ነው ። ሌላ ቋንቋ ከተጠቀሰ በግድ መተርጎም አለበት ። ከሁሉ በላይ ሰላማዊ ሊሆን ይገባዋል ። ዛሬ በመዝሙርና በስብከት ሰዓት ፉጨት  እንዳለ ፣ ጩኸት የሌለበት ጉባዔ የፈዘዘ እንደሚባል እየሰማን ነው ። በመግቢያችን ላይ ይዘሉ ይጮኹ የነበሩት ጥቁር አሜሪካውያን ከደረሰባቸው ተጽእኖ በመነሣት ነው ። እኛ ያልተገዛን ሕዝቦች ግን ይህን መቀላወጥ አይገባንም ። ሕጻናት የሚጠናገር ሰው ካዩ እንደ እርሱ ለመሆን ይኮርጃሉ ። ሕጻን ናቸውና የቱ እንደሚኮረጅ አያውቁም ። ታዲያ ወላጆች በመግረፍ ያስጥሏቸዋል ።  እንኳን ክፉው ደጉንም መኮረጅ ተገቢ አይደለም ። የራሳችን ባህልና ማንነት አለን ። በራሳችን ባህልና ማንነት እግዚአብሔርን ማምለክ አለብን ። የሚታየው ግን የባህል ወረራ ከመሆን የሚያልፍ አይመስልም ።
የአማርኛ መዝሙሮች በእንግሊዝኛ ዜማ ሲዘመር ለዓመታት ተሰምቷል። ይህ የራሷ ዜማ ባላት አገር ላይ ወረራ እንጂ ሌላ ምን ሊባል ይችላል ? አብዛኛዎቹ አብያተ ክርስቲያናት በቴሌቪዥን መስኮት ስናያቸው ኢትዮጵያዊነትን ከስረዋል ። ከባህል እስራት መፈታት አለብን የሚል ግሳጼም ሲሰጡ ይሰማል ። ባህል ሁሉ ክፉ ነው ወይ ? አንድ የወንጌላውያን አብያተ ክርስቲያናት ሰባኪ ፡- “ይህን አማርኛ ጌታ ይገስጸው አልገልጥልኝ አለ” ብሎ እንግሊዝኛ እንደሚገልጥለት በአደባባይ ሲናገር ተሰምቷል ። በአገራችን ባሉ ትምህርት ቤቶችም ፡- “አማርኛ መናገርና ድንጋይ መወርወር ክልክል ነው” የሚል ጽሑፍ የተለጠፈባቸውም ነበሩ ። የአካልን ቅን ግዛት ስናመልጥ የባሰው የኅሊና ቅን ግዛት በሃይማኖትና በትምህርት ታክኮ እንዳይገባብን መጠንቀቅ ያስፈልገናል ።
ሐዋርያው ጳውሎስ ፡- “እግዚአብሔርስ የሰላም አምላክ ነው እንጂ የሁከት አምላክ አይደለምና፤ በቅዱሳንም አብያተ ክርስቲያናት ሁሉ እንዲህ ነው። …ነገር ግን ሁሉ በአገባብና በሥርዓት ይሁን” /1ቆሮ. 14፥33 እና 40/። አዎ አምልኮን እውነተኛ ከሚያደርጉ ነገሮች አንዱ መንፈሳዊ ሥርዓታችን ነው ። የራሳችንን ቤት ሥርዓት እየጠበቅን የእግዚአብሔርን ቤት ሥርዓት ማፍረስ ተገቢ አይደለም ። በቤታችን የድምፅ ብከላ ሕግን ሳይቀር እናከብራለን ። የምንጣፍ አረጋገጥ ሕግ አለን ። ምግብ የሚቀርብበት የተወሰነ ሰዓት አለን ። አባት የሚሠራው እናት የምታከናውነው ድርሻ አለ ። በቤታችን የምናደርገውን በእግዚአብሔር ቤት ለምን እንቀይረዋለን ? የእግዚአብሔር ቤት ከእኛ ቤት ምንኛ ይልቅ ይሆን ?

ያጋሩ

ያግኙን

ዲያቆን አሸናፊ መኰንን
ስልክ ፡ +251930006086                             +251911699907

ኢሜል፡ ashumekon@gmail.com

የገጹ ዓላማ

የዚህ ገጽ ዓላማ ኦርቶዶክሳዊ ትምህርቶችን ማስተላለፍ፣ ትውልድን በእግዚአብሔር ቃል ማነጽና የተሻለ ዘመንን መናፈቅ ነው።

አሸናፊ መኮንን
Ashenafi Mekonnen
የኢትዮጵያ ንግድ ባንክ
Commercial Bank of Ethiopia
1000165078482

አቢሲኒያ ባንክ
Bank of Abyssinia
23202573

ሕብረት ባንክ
Hibret Bank
1030416569497017

ወጋገን ባንክ
Wegagen Bank
0870286030101

አዋሽ ባንክ
Awash Bank
01320034656200

በማህበራዊ ሚዲያ ይወዳጁን።

copyright @ 2021 ዲያቆን አሸናፊ መኰንን

የዚህ ገጽ ዓላማ ኦርቶዶክሳዊ ትምህርቶችን ማስተላለፍ፣ ትውልድን 
በእግዚአብሔር ቃል ማነጽና የተሻለ ዘመንን መናፈቅ ነው።