የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ

የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ 

ድሆችን የረሳ አምልኮ

እግዚአብሔር የት ይገኛል ? እግዚአብሔር በእርግጠኝነት የሚገኝበት ቦታ የት ነው ? በቤተ መንግሥት ነው ? በቤተ መቅደስ ነው ? በሊቃውንት መካከል ነው ? እግዚአብሔር በእርግጠኝነት የሚገኘው በድሆች መካከል ነው። እርሱ ለልዑሉ ሳይሆን ለእረኛው ሙሴ ተገለጠ ። ልዑሉ ሙሴ ገደለ። እረኛው ሙሴ ግን ሕዝቤን ልቀቅ ይልሃል ብሎ በፈርዖን ፊት ቆመ ። ጌታችን በቤተ መቅደስ ሳይሆን በበረት  ተወለደ ። ለሊቃነ ካህናት ሳይሆን ለእረኞች ልደቱን አበሰረ ። ጌታችን ከድሆች ጋር ነው ። ባለጠጎች ታዲያ እግዚአብሔር የላቸውም ማለት ነው ? እነርሱም እርሱን ለማግኘት በመንፈስ ድሆች መሆን አለባቸው /ማቴ. 5፥3/ ። ማን ማለት ነው ? ያላቸውን ነገር እንደሌላቸው መቊጠር አለባቸው ። ታናናሾች ታላቅ አምላክ እንዳላቸው ጌታችን ተናገረ /ማቴ. 18፥10/ ። ከጠቢባን የተሰወረው በእውቀት ድሆች ለሆኑት ሕጻናት በመገለጡ ጌታችን ሐሴት አደረገ /ሉቃ. 10፥21/ ። ፍጹም ለመሆን የሚወድም ያለውን ሀብት ሽጦ ለድሆች ይመጽውት አለ /ማቴ. 19፥21/ ። የመጨረሻው ቀን ጥያቄም ድሆች ናቸው /ማቴ. 25፥35/ ። እግዚአብሔር መንፈሳዊነታችንን የሚመዝነው ለድሆች ባለን አመለካከት ነው። ራሱ ማጥገብ ሲችል እኛን ያዘዘን ድሆች የእኛ መለኪያ ሚዛን ፣ መታወቂያ ቱንቢ ስለሆኑ ነው ።
ሚዛን ቅለታችንን ወይም ክብደታችንን ይለካል ። ራሳችን ሚዛን የሚደፋልን ለራሳችን ባደረግነው ደግነት ሳይሆን ብድር መመለስ ለማይችሉ በተዘረጋው እጃችን ነው ። የእኩያ ጽዋ ያደከማችሁ “ሰው ማለት…” እያላችሁ የምትመረሩ ልብ በሉ ። “ሰው ማለት…” የሚል ትንታኔ ውስጥ ያስገቧችሁ በርግጠኝነት ድሆች አይደሉም ። እኩያዎቻችሁ ናቸው ። እኩያዎቻችሁ የሰፈራችሁላቸውን መልሰው ይሰፍራሉ ። ድሆች ግን የሚሰጡት ንብረት፣  የሚያቀርቡት እንጀራ ስለሌላቸው ራሳቸውን ይሰጣሉ ። እኩያዎቻችሁ ለእኔ ይህችን ታህል ለእገሌ ይህን ያህል ሰጠ ብለው ለሞት ይፈልጓችኋል ። ድሆች ግን በሣንቲም ምጽዋት ፈገግታ ያሳዩአችኋል ። እኩያዎቻችሁ ስታገኙ በቅንዓት ይታመማሉ ። ድሆች ግን ይጨምርለት ይላሉ ። እግዚአብሔር ድሆችን ስለረሳን በእኩዮቻችን እየቀጣን ይመስላል ።
ቱንቢ ሕንጻው ከመሠረቱ አፈንግጧል ? ወይስ በመሠረቱ ላይ ነው ? የሚለውን ያሳያል ። ድሆች ቱንቢ ናቸው ። ከጌታችን ትምህርት ፣ ከሐዋርያት ኑሮ ፣ ከሊቃውንት ስምሪት ፣ ከጻድቃን ምናኔ ፣ ከሰማዕታት መናኔ ንብረት ወክብር ፣ ከአባቶች ደግነት መጽናት ወይም መናወጣችንን የምናውቀው ለድሆች ባለን ልብ ነው ። እንጃ ልቤ ይሰጋል ። ድሆችን የሚያስቡ ምስጉኖች እየጠፉ ነው ። ስለዚህ ደስታ የሌለው ሕይወት እንገፋለን ።
ለድሆች የምንሰጠው ከራሳችን ሀብት አይደለም ። እግዚአብሔር እኛ ጋ ካስቀመጠላቸው ድርሻ ነው ። ድሆችን ማገልገል የራሳችንን የነገ መድረሻ ማገልገል ነው ። ባለጠግነት የስልት ጉዳይ ፣ የብልጠት ጉዳይ እንጂ የልዩ ጸጋ መንገድ አይደለም ። ዓለም የጋራ ቤታችን ከሆነች ከሚበቃን ውጭ የያዝነው የሌሎችን ድርሻ ነው ። ድሆችን የምናገለግለው ነገ ታማኝ እንዲሆኑልን ሳይሆን የሰብአዊነታችንና የመንፈሳዊነታችን ግዴታ ስለሆነ ነው። ድሆች ከምድሪቱ አያልቁም የሚለው የኦሪቱ አዋጅ እውን ሁኖ ዛሬም ድሆች አሉ ። ፈረንጆች ለድሃ አገሮች ቢረዱ ትላንት የወሰዱትን በትንሹ እየከፈሉ ነው ። አፍሪካ መሠረታዊ ድህነት ያለባት አህጉር አይደለችም ። በሌሎች ክፋት በብዙ መንገድ የታሰረች ናት ። ለምሳሌ ብንጠቅስ ቤልጄየም ኮንጎን ለቅቃ ስትወጣ የኮንጎ ሕዝብ ቊጥር 12 ሚሊየን ነበር ። ከዚያ ውስጥ የተማረ ሰው የተገኘው 16 ብቻ ነው ። ይህ የዛሬ ስድሳ ዓመት ታሪክ ነው ። በአገራችንም ሃይማኖትንና ዘመናዊ ትምህርትን ይዘው የገቡ ሚስዮናውያን የማይታዘዛቸውን ለማስተማር ፈቃደኛ አልነበሩም ። ወዳጄ የሆኑ አንድ ሐኪም “ከ4ኛ ክፍል በላይ መማር ኃጢአት ነው” ተብለው እንዳደጉ ብዙ ጊዜ ይነግሩኛል ። የሚስዮናዊው ልጅ ግን ስምንተኛ ክፍል ደርሶ ነበርና እኚህ ሰው ፡- “የሚስተር እገሌ ልጅ መንግሥተ ሰማያት አይገባም ማለት ነው?” ብለው ሲጠይቁ ከትምህርት ቤት ተባረሩ ። ወደ ሌላ ጣቢያ ለትምህርት ሲሄዱ እርስ በርሳቸው ተነጋግረው የትም አገር ባለ የሚስዮናውያን ትምህርት ቤት እንዳይማሩ ተጻጽፈውባቸው ነበር ። እነዚህ ሰዎች ግን ወንጌል ሰባኪ ነን የሚሉ ናቸው ። አለቃ አያሌው ታምሩም ሚስዮናውያኑ እንዳይማሩ ከልክለዋቸው እንደ ነበር ተናግረዋል ። እነዚህ ሚስዮናውያን አገሩን ይወዳል ብለው የሚያስቡትን ይገፉት ነበር ። ምክንያቱም ይዘው የመጡት የኢንዱስትሪ አብዮታቸውን ለማስተዋወቅና ሃይማኖትን በእነርሱ ባህል እንድንቀበል ለመጫን ነው ። ስለዚህ የድህነት ምንጫችን ድህነታችን የተደራጁ ጠባቂዎች ስላሉት ነው ። ዛሬም አፍሪካ እንዳታድግ የተማሩ ልጆቿ እንዲፈልሱ ይደረጋል ። ቅኝ ገዢዎች ሲወጡ ከወጡበት አገር ሁሉ እናንተ ልዩ ሕዝብ ናችሁ ብለው ለጦርነት የሚዳርግ ደረቅ ኩራት አስታጥቀው ወጥተዋል ። ዛሬም ሙያችንን የምንደብቅ የምናውቀውን ለማሳወቅ የማንጥር ከእነዚህ ቅኝ ገዢዎች በምንም የተሻልን አይደለንም ። እኛው ካልተዛዘንን የሌሎችን ኀዘኔታ መጠበቅ ሞኝነት ነው ። አፍሪካንም ስንረግም የምንውል ሰዎች አፍሪካ ፋታ ያጣች አህጉር መሆኗን በመገንዘብ ልንሠራላት ይገባናል ።
ድሆች በዓለም ላይ የብዙ ነገሮች መነሻ ናቸው ። የግኝት መነሻዎች ድሆች ናቸው ። ማጣት የወለዳቸው ሥልጣኔዎች እንጂ ማግኘት የወለዳቸው ሥልጣኔዎች የሉም ። ማጣት የማግኘት መሠረት ነው ። ድሆች አገርን አገር አድርገው ያቆዩ ናቸው ። አገርና ንጉሥን የሚጠብቁ ወታደሮች ድሆች ናቸው ። ለአገራቸውና ለንጉሣቸው ታማኝ የሆኑ እነዚህ ድሆች በብዙ ሊመሰገኑ ይገባቸዋል ። ባለጠጋው ሁሉ ቪዛ አስመትቶ የተቀመጠ ነው ። አገሩ የእርሱ የምትሆነው ሰላም እስካለ ድረስ ነው ።
ድሆች ጥበበኞች ናቸው ። እግዚአብሔር ለድሆች የማይቆጠር ጥበብ አፍስሷል ። ብዙ ባለጠጎች ጥበብ ሳይሆን ገንዘብ ተሸክመዋል ። አብዛኛዎቹ የሚነጋገሩት ከሕጻናት ጨዋታ በጥቂት ከፍ ያለ ነው ። ብዙ ነጻ አውጪዎች ድሆች ናቸው ። መከራውን ስለቀመሱ ለመከረኞች ይታገላሉ ። ባለጠጎችን የሚጠብቁ ድሆች ናቸው ። ዘበኞች የምንላቸው ምስኪኖች ናቸው ። ልባቸው ግን ደፋርና ሙሉ ነው ። ሙሴ ድሃ ሁኖ ነጻ አውጪ ሆነ ። ነጻ ለማውጣት ነጻ መውጣት ያስፈልጋል ። ከኩራትና ከምቾት ያልተፈታ ራሱ ነጻ አውጪ ያሻዋል ።
ድሆችን ገሸሽ ያለ መንግሥት ዘመኑ አጭር ነው ። ድሆችን ያራቀች ቤተ ክርስቲያን ለመበታተን ቅርብ ናት ። ድሆችን የረሳ መንፈሳዊነት በክህደት የሚጠናቀቅ ነው ። ድሆችን የማያነሣ ስብከት መዶሻውን የጣለ አናጢነት ነው ። ቤተ ክርስቲያን በአካል ተመስላለች ። በአካል መመሰሏ ሥራ ስላላት ነው ። ከአካል ክፍሎች አንዱ እጅ ነው ። ቤተ ክርስቲያን ለድሆች የማትሰጥ ከሆነ ዱሽ ናት ። አዎ ጸሎት ያለ ምጽዋት አይሆንም ። እግዚአብሔር በችግራችን የሚሰማን የጎረቤታችን ችግር በተሰማን መጠን ነውና ። ጾም ያለ ምጽዋት አይሆንም ። ብዙ የማይመጸውቱ ባለጠጎች የድሆች ላብ አልፎባቸዋል ፣ ነገር ግን ይጾማሉ ። እግዚአብሔር የመረጠው ጾም ግን ይህ አይደለም /ኢሳ. 58፥1-12/ ። ምጽዋት የሌለበት አምልኮ ከንቱ ነው ። ክርስትናን ሕይወት ያለው ከምናደርግበት መንገድ አንዱ ምጽዋት ነው ። ቅዱስ ያዕቆብ እንዲህ ይላል ፡-
“ንጹሕ የሆነ ነውርም የሌለበት አምልኮ በእግዚአብሔር አብ ዘንድ ይህ ነው፤ ወላጆች የሌላቸውን ልጆች ባልቴቶችንም በመከራቸው መጠየቅ፥ በዓለምም ከሚገኝ እድፍ ሰውነቱን መጠበቅ ነው” /ያዕ. 1፥27/ ። የሙት ልጆችን ፣ ደጋፊ የሌላቸውን አረጋውያን ቸል ያለ አምልኮ ንጹሕ አይደለም ተብሏል ። ስለ ተጣሉና በየጎዳናው ስለፈሰሱ ሕጻናት ፣ በምግብ እጦት በየትምህርት ቤቱ ስለሚወድቁ ምስኪን ልጆች እናስብ ።
ሕጻናት የዚህች ዓለም ትልቅ እንግዶች ናቸው ። እነዚህን እንግዶች በትጋትና በጥንቃቄ ከሁሉም በላይ በፍቅር እንድንቀበል አደራ የተጣለብን እኛ ነን ። ሕጻን ልጅ የአንድ ቤተሰብ አባል ብቻ ሳይሆን የመላው የሰው ዘር ወዳጅ ነው ። ሕጻን ልጅ ቋንቋው ፣ አገሩ ፣ ጎሣው ፍቅር ብቻ ነው ። ሕጻን ልጅ ፍቅርን ተቀባይ ብቻ ሳይሆን ፍቅርን የሚሰጥ ነው ። ማንንም ሰው እንደ ወዳጁ ብቻ ስለሚያይ ደስተኛ ነው ። ሕይወትን እንደ አመጣጧ ይቀበላል እንጂ አስተያየት በመስጠት አይመረርም ። ሙቀቱ ሲበረታ ከመጨነቅ ውጭ “ምን መጣብን?” አይልም ። ይህችን ዓለም ከነማንነቷ ተቀብሎ እርዳታን ብቻ የሚፈልግ ነው ። በመንገድ ስናየው ፈገግ የምንልለት ፣ ከወላጆቹ ነጥቀን የምንስመው ፣ ሮጦ ሲመጣ የምናስጠጋው ሕጻን ልጅ የሁላችንም ልጅ ስለሆነ ነው ። እኩያችን የመሰሉንን ወላጆቹን መተዋወቅ ሳንፈልግ የሕጻኑን ስሙን የምንጠይቀው ወዳጅነቱን ስለምንፈልገው ነው ።
ሕጻንነት ለወደፊት ሕይወት መሠረት የሚጣልበት ዘመን ሲሆን መሠረቱን የምንጥለውም እኛ ነን ። ግንባታው በመሠረቱ ላይ እንደሚወጣ እንዲሁም የልጆች የወደፊት ማንነት ዛሬ በምንሰጣቸውና በምናሳያቸው ነገር ላይ ተወስኗል።
 ሕጻናት ሁለንተናዊ ዕድገትን ማግኘት ያስፈልጋቸዋል ። የአካል ፣ የሥነ ልቡናና የመንፈስ ምግብን ሊያገኙ ያስፈልጋል ። የአካል የምንለው መብልና መጠጣቸውን ፣ የሥነ ልቡና የምንለው የተረጋጋ ቤተሰብና አገር ፣ የመንፈስ የምንለው ፈሪሃ እግዚአብሔርና ፍቅርን በማግኘት ማደግ ያስፈልጋቸዋል ። እነዚህ ሦስት ዕድገቶች ካልተሟሉ የወደፊት ዕጣቸው አስከፊ እየሆነ ይመጣል ። በአካል ብቻ ከተገነቡ የሥነ ልቡናና የመንፈስ ግንባታን ካላገኙ ራስ ወዳድ ፣ ማንንም የማያምኑ ፣ ጨካኞችና ተበቃይ ይሆናሉ ። ሥነ ልቡናቸው ብቻ ተገንብቶ የአካልና የመንፈስ ምግብ ካላገኙ ለጎዳና ሕይወት ይዳረጋሉ ፣ በለጋ ዕድሜአቸው የሱስ ተገዢ ይሆናሉ ፣ ለመላው የሰው ዘር የጥላቻን ልብ ይይዛሉ ። መንፈሳዊ ፍላጎታቸው ተሟልቶ አካላዊና ሥነ ልቡናዊ ፍላጎታቸው ካልተሟላ አቅመ ደካማ ፣ በበሽታ የተጎዱና ኀዘነተኞች ይሆናሉ። ስለዚህ ለልጆች ሁለንተናዊ ዕድገት ጠንክረን መሥራት ከሁላችንም ይጠበቃል።
 ያለንበት ዘመን ለሕጻናት ምቾትን የሚሰጥ አይደለም ። ሕጻናት በባሕር ፣ በበረሃ ከወላጆቻቸው ጋር ስደተኞች ናቸው ። ገና በጠዋቱ ሠርክ ሆኖባቸው እያቃሰቱ ነው። የወላጆቻቸውን ፍቅር በሚፈልጉበት ዕድሜአቸው ትዳር እየፈረሰባቸው ፣ ወላጆቻቸው ሰላም እያጡባቸው ለአእምሮ ጭንቀት እየተዳረጉ ነው ። ከድህነት የተነሣ ከወንድማቸው ጋር በየተራ የሚመገቡ ሕጻናትን እየሰማን ነው ። በየትምህርት ቤቱ በረሀብ ምክንያት የሚወድቁ ሕጻናትን እናያለን ። እነዚህ ሕጻናት በተጎዱ ቊጥር የነገ አገርና ተስፋም እየተጎዳ መሆኑን ማሰብ የሚያስፈልግበት ጊዜ ነው ። ዓለም ለእነዚህ ንጹሐን ሕጻናት ጨካኝ ሆናለች ። ያ ማለት እኛ ከዋናችን ሳይሆን ከቅንጦት ወጪዎቻችን እንኳ ቸር ባለመሆናችን ብዙ ሕጻናት እያለቁ ነው ። የምንበላው የማይጥመን ፣ የምንለብሰው የማያደምቀን ምናልባት የእነዚህ ሕጻናት ጩኸት ወደ ፈጣሪ እየተሰማ ቢሆንስ ብለን ማሰብ ያስፈልገናል ። እንዲህ ባሉ በተጎዱ ሕጻናት ፊት የምናደርገው ቅምጥልነት በሬሣ ላይ እንደ መኖር ነው ።
 ከእኛ ከኢትዮጵያውያን ይልቅ ድህነት ምን ማለት መሆኑን ፣ ምን ዓይነት ጠባሳ ትቶ እንደሚሄድ የሚያውቅ ማን ነው ? ድህነት የብዙ ችግሮች መነሻ ነው ። ያሳለፍነውና ያደግንበት ዕድገትም የአንዱ ልጅ የአንዱ ሆኖ ነው ። በጎዳና ላይ የሚሳደብ ልጅ ካለ የሚያልፈው ሽማግሌ ይቀጣው ነበር። ልጅ የማኅበረሰቡ እንጂ የወላጆቹ ብቻ አልነበረም ። የአንዱን ልጅ አንዱ እያበላና እያቀፈ ያሳደገበት ምሳሌ የሚሆን ኑሮ አሳልፈናል ። እነዚያ መልካም ሀብቶቻችን ግን ዛሬ ወደ ታሪክነት እንዳይቀየሩ መትጋት አለብን ። ምግብ ያገኙ ሥነ ልቡናዊ ረሀብ ላይ ናቸው ። ሥነ ልቡናቸው ያገገመ የምግብ እጦት ላይ ናቸው ። የሕጻናት ጉዳይ ሁሉን ቤት የሚያንኳኳ ርእስና ጉዳይ እየሆነ ነው።
ነገር ግን ጊዜ የሚሰጥ ችግርና ጊዜ የማይሰጥ ችግር አለ ። ጊዜ የማይሰጠው ችግር የእነዚህ ረሀብተኛ ሕጻናት ጉዳይ ነው። ሆድ ቀጠሮ አያውቅምና ። ረሀብተኛን ነገ ና ማለት አንችልም ። ያለው ቀን ዛሬ ብቻ ነው ። በእውነት የሚሰግዱ ድሆችን ያስባሉ ።

አስተያየት ይስጡ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ያግኙን

ዲያቆን አሸናፊ መኰንን
ስልክ ፡ +251930006086                             +251911699907

ኢሜል፡ ashumekon@gmail.com

የገጹ ዓላማ

የዚህ ገጽ ዓላማ ኦርቶዶክሳዊ ትምህርቶችን ማስተላለፍ፣ ትውልድን በእግዚአብሔር ቃል ማነጽና የተሻለ ዘመንን መናፈቅ ነው።

አሸናፊ መኮንን
Ashenafi Mekonnen
የኢትዮጵያ ንግድ ባንክ
Commercial Bank of Ethiopia
1000165078482

አቢሲኒያ ባንክ
Bank of Abyssinia
23202573

ሕብረት ባንክ
Hibret Bank
1030416569497017

ወጋገን ባንክ
Wegagen Bank
0870286030101

አዋሽ ባንክ
Awash Bank
01320034656200

በማህበራዊ ሚዲያ ይወዳጁን።

copyright @ 2021 ዲያቆን አሸናፊ መኰንን

የዚህ ገጽ ዓላማ ኦርቶዶክሳዊ ትምህርቶችን ማስተላለፍ፣ ትውልድን 
በእግዚአብሔር ቃል ማነጽና የተሻለ ዘመንን መናፈቅ ነው።