የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ

የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ 

የዮሐንስ ወንጌል ምዕራፍ አምስት ማጠቃለያ

በዮሐንስ ወንጌል በምዕራፍ አምስት ውስጥ አካሉ በደዌ የሞተና ኅሊናቸው በድንቁርና ነፍሳቸው ባለማመን የሞተች ሁለት ዓይነት ወገኖችን እናያለን ። ሙታነ ሥጋና ሙታነ ኅሊና ልዩነታቸው ምንድነው ? ብሎ የሚጠይቅ ካለ ቀጥሎ እናያለን ። ሙታነ ሥጋ ያለ ፈቃዳቸው በደዌ የደቀቁ ናቸው ፤ ሙታነ ኅሊና ግን ማወቅ ባለመፈለግ በድንቁርና ፣ ማመን ባለመ ፈለግ በክህደት የጸኑ ናቸው ። ሙታነ ሥጋ ፈውስ ካገኙ ነግ ዛሬ ሳይሉ ይወስናሉ ። ሙታነ ኅሊና ግን በሽታቸውን ተላምደው ለመኖር ይፈልጋሉ ። እንደውም “ካልለመዱት መንፈስ ቅዱስ የለመዱት ሰይጣን ይሻላል” ይላሉ ። ሙታነ ሥጋ ያስነሽው ሥልጣን እንጂ የእነርሱ እምነት አስፈላጊ አይደለም። ሙታነ ኅሊና ግን የእነርሱ ፈቃድና የእግዚአብሔር ሥልጣን ሲገናኙ ነጻ የሚወጡ ናቸው ። ሙታነ ሥጋ ከደዌ ቢድኑ ተመልሰው በሌላ በሽታ ይታመማሉ ፣ በማይቀረው ሞት ይወሰዳሉ ። ሙታነ ኅሊና ግን አንድ ጊዜ ሲያምኑ የዘላለም ሕይወት ያገኛሉ ። ጌታችን ለሁለቱም ወገኖች መልስ አለው ። ሙታነ ሥጋን በተአምራት ፣ ሙታነ ኅሊናን በትምህርት ያድናል ። ምዕራፍ አምስት ይህንን ያስገነዝበናል ።
በሽተኛ ፣ ታካሚ ፣ ሐኪምና መድኃኒት የሚባሉትን አስታውሱ ። ሁለት ሁለት ስናደርጋቸው በሽተኛና ታካሚ ፣ ሐኪምና መድኃኒት ብለን መመደብ እንችላለን ። በሽተኛው የታመመው ነው ። ታካሚ መፍትሔ የሚፈልግ ነው ። ሐኪሙ አዋቂው ነው፣ መድኃኒቱ መፈወሻው ነው ። ሐኪሙና መድኃኒቱ ራሱ ክርስቶስ ነው ። ሰዎች ግን በሁለት ምድብ ላይ ናቸው ። ሁሉም በሽተኛ በመሆናቸው አንድ ሲሆኑ ታካሚ የሆኑት ወይም አዳኝ የሚፈልጉት ግን ጥቂት ናቸው ። ዛሬም በአማኒና በኢአማኒ መካከል ያለው ልዩነት በሽተኛ አለመሆን ሳይሆን አንዱ በሽተኛ አንዱ ታካሚ መሆን ነው ። ምእመናን ተመላላሽ ታካሚ ናቸው ። እኛ አገልጋዮች ደግሞ በሽታው ስለጠናብንና ከሐኪሙ መለየት ስለማንችል የአዳሪ ታካሚ ነን ። ዛሬም ሰዎች ከጌታ ሥጋዊ ፈውስን በሙሉ ፈቃድ ይፈልጋሉ ። መንፈሳዊ ፈውስን ግን አይፈልጉም ። ስለዚህ ለማወቅ እውነትን ፣ ለመዳን እምነትን ገፍተው ይኖራሉ ። ሥጋዊ ሞት ፈርተው ፈውስ ይፈልጋሉ ። መንፈሳዊ ሞትን ፈርተው ግን ማወቅና ማመን አይፈልጉም ። በምዕራፍ አምስት ላይ ያሉ ሁለት ታማሚዎች አንዱ የሚያቃስት አንዱ የማያቃስት ነው ። ሕመም ያለው በሽታ መፍትሔ ለማፈላለግ ይረዳል ። ሕመም የሌለው በሽታ ግን የመጨረሻ ደረጃ ላይ ሲደርስ ብቻ ይታወቃል ። በምዕራፍ አምስት ላይ ሁለቱም ታማሚዎች በሕይወት አሉ ። አንዱ አልጋ ይዞ አለ ፣ አንዱ እየተወዘወዘ አለ ። አንዱ አሞኛል ይላል ፣ አንዱ አያመኝም ጤነኛ ነኝ ይላል ። አንዱ ፈውስን ይፈልጋል ፣ አንዱ ፈውስ አያስፈልገኝም ብሎ ይናገራል ። ዳግመኛም ምዕራፍ አምስት ጌታ ለሙታን ቃል እንዳለው ይናገራል ። የእኛ ድምፅ አቅሙ የተኛን መቀስቀስ ይሆናል ። የሞተን የሚቀሰቅስ ድምፅ ግን የመድኃኔዓለም ነው ። ጌታ የሚፈልገው ለችግራችን ደጋግሞ መምጣት ሳይሆን በአንድ ጊዜ ቃሉ የዘላለም ችግራችንን መፍታት ነው ። የእግዚአብሔር ቃል ውጤቱ ከፍ ያለ ነው ። በቀትር ለጨለመበት የሚያበራ ነው ። በዚህ ዓለም ላይ ቃል ያድናል ፤ ቃል ይገድላል ። በየቀኑ ጥይት ላንተኩስ እንችላለን ። በየቀኑ ግን ቃል ይተኮሳል ። የቃል ኃይል ያለው ተናጋሪው ጋ ሳይሆን ተቀባዩ ጋ ነው ። “ምክርና ቡጢ ለሚሰነዝረው ቀላል ነው” ይባላል ። የእግዚአብሔር ቃል አይሻርም የምንለው የሚሻር ቃል ስላለ ነው ። የምንሽረውም በእግዚአብሔር ቃል ነው ። ዛሬ ሰዎች አስደንብሮ ለመግዛትና ሰላምን ለመስጠት ቃልን በሁለት መንገድ ይጠቀማሉ ። ሰዎች እንፈልጋችኋለን ሲሉን የምንደነብርበት ሁኔታ አለ ። የፈራነው ጥይት አይደለም ። ክፉ ቃል ነው ። በእውነት የሚያልፈው እንዲያሳልፋችሁ አትፍቀዱ ። የእግዚአብሔር ቃሉ ትንሣኤ ነው ።
ሽማግሌዎች ዋሽተው ያስታርቁናል ፣ ሸንጋዮችም ዋሽተው ያስደስቱናል። በእኛ ስፍራ ሁነን ሰዎችን ስንናገር በቊስላቸው ላይ ሚጥሚጣ እንነሰንሳለን ። በእግዚአብሔር ስፍራ ሁነን ስንናገር ግን ዘይት እናፈስሳለን። በእግዚአብሔር ቃል ከቆምን በሰው ቃል አንፈርስም ። ሰማይ ፍረስ ብንለው አይፈርስም ፣ የቆመው በእግዚአብሔር ቃል ነውና ። ምዕራፍ አምስት እውነተኛው ፋሲካ ፣ በፋሲካ በዓል ላይ እንደ ቆመ በመናገር ይጀምራል ። በበጎች በርም እውነተኛው በግ ክርስቶስ ሲገባ እናነባለን ። በምድር ላይ ያሉ ነገሥታት የተጠቀሱት “አውሬ” በሚል ስያሜ ነው ። ያለ ደም ስለማይኖሩ ። አንድ አባት ጓድ መንግሥቱ ባሉበት ስብሰባ ላይ ሲናገሩ “መንጌ አገር ይወዳሉ ፣ ነጻነት ይወዳሉ ፤ ደምም ይወዳሉ” ብለው ተናግረዋል ። የምድር ነገሥታት በደም ምንጣፍ ላይ ዙፋናቸውን ዘርግተዋል ። ጌታችን ግን በግ የተባለው ራሱን አሳልፎ ስለ ሰጠን ነው ። እርሱ በመምጣቱ እንኳን ሰዉ የሚሠዉት እንስሳትም አርፈዋል ። ሌላውን እያስገደለ ሊኖር አልመጣም ። እርሱ በግ ነው ሌላው እንዲኖር መጥቷል ። በግ የማትጎዳ ናት ። ለመሥዋዕት የምትፈለገውም ደም አፍሳሽ ስላልሆነች ነው ። ገዳይ መሥዋዕት መሆን አይችልም ። ዛሬ ሞት የሚገባቸው የቆሙት ሞት የማይገባቸው ስለ ሞቱ ነው ። የበጎች በር ይህን ያስታውሰናል ። ነጻነት የሰው ልጅ እኩልነት የሚባለው በመላው ዓለም እየተከበረ አይደለም ። ዛሬም ሰዎች ለባርነት ይሸጣሉ ። ይሰቃያሉ ። ነጻነት የተባለውም ሰውን ለኃጢአትና ለሱስ ባሪያ ማድረግ ነው ። እውነተኛ ነጻነት ግን በክርስቶስ ሁኗል ። የወደቀ ትውልድ የወደቀችውን አገሩን ማየት አይችልም ። እንዳይታዩ ነገሥታት ትውልድን በኃጢአት ያውራሉ ። ምዕራፍ አምስት ስለ ቤተ ሳይዳም ይናገራል ። ቤተ ሳይዳ ቤተ ሕሙማን ነበረች ። የሥጋ በሽታ የነፍስ በሽታ ወደ መሆን ያድጋል ። እንዴት ? ቢሉ ምሬት ፣ ኀዘን ያመጣል ። ከዚያ በሽታ ለመዳንም ፈዋሽና ጠንቋይ ሲያስስ ይኖራል ። የነፍስ በሽታም ወደ ሥጋ ይመጣል ። ጤነኛ እግር እያላቸው የሚያነክሱ አሉ ። ተስፋ ካነከሰ እግርም ያነክሳል ። የሥጋ መድኃኒት የተለያየ ነው ፣ የነፍስ መድኃኒት ግን አንድ ነው ። ቤታችን መድኃኒት የምናስቀምጠው ልጃችን እንዲታመም ፈልገን አይደለም። መድኃኒቱን ጌታ የምንይዘውም ድነን ለመቅረት ነው።
የቤተ ሳይዳ ታማሚዎች እምነት ነበራቸው ። እምነት መራመድ ነውና እስከ መጠመቂያው መጥተዋል ። ፈውሱ ግን በእምነት ብቻ ሳይሆን በሁኔታም ላይ የተመሠረተ ነበር ። መልአኩ ውኃውን ሲያናውጥ ቀድሞ የገባ  ይድን ነበር። ፈውሳቸው የሚረዝመው በእነርሱ ብርታትና ድካም ነበረ ። መጻጒዕ ሠላሳ ስምንት ዓመት ቢጠብቅም ዛሬ ቅደም የሚለው አልነበረም ። የበሽታ ሰዓቱም ዓመት ነው ። የመከራ ሰዓት ረጅም ነው ። የደስታ ጊዜ አጭር ነው ። አንዱ ቀን ላንዱ ሰው ዓመት ፣ ላንዱ ዕለት ነው ። አንዲት ልጅ የገና ቀን ቤታቸው ባዶ ነበርና ለሰው ገና ለእኛ ገና/ላለ አድርገህ አንብበው/ ነው ብላለች ።
አንዳንዴ ጎዳናውን ስናቋርጥ ወይም መኪና ይዘን ቀጥ የምንልበት አንድ ነገር ይገጥመናል ። ለደቂቃዎች እንቆማለን ። በደረቱ የሚሳብ ሰው እያለፈ ነው። እያማረርን ነበር ። አሁን ግን ሰውዬው መንገዱን እስኪለቅ ልባችን ያዝናል ። ስላማረርኩህ ይቅር በለኝ እንላለን ። ሰውዬውን አስችሎት እኛን ያስተምረናል ። ሠላሳ ስምንት ዓመት ስለ ታመመ የሚያማርር እንዳለ ሁሉ ሠላሳ ስምንት ዓመት ጤነኛ ስለሆነ የሚያመሰግን ግን የለም ። የቤተ ሳይዳው መጠመቂያ ጉልበትና ፈቃደ እግዚአብሔር ያስፈልገው ነበር ። በኪኒን ለመዳን የምንሞክረውን ሙከራ ያሳየናል ። ለመታከም ገንዘብ ያስፈልጋል ። ኪኒኑ መዳኛ ሲሆም አዳኙ ግን እግዚአብሔር ነው ።
ትልልቅ ቤቶች ስናይ የደህና ሰው ቤት ነው እንላለን ። የቤቱ ባለቤት ግን ሰው ተኝቶ ከተማውን ሲዞር የሚያድር ዱርዬ ይሆናል ። ደህና ሰው የሚባለው ደህናው ክርስቶስ የደረሰለት ብቻ ነው ። መጻጕዕ ዛሬ ደህና ሰው ሆነ ። ባለጠጋ ማለት ከጌታ የተቀበለ ነው ። ከጌታ የተቀበለው ትንሽ፣ በስርቆት ካመጣው ብዙ ይበልጣል ። መጻጕዕ ሰው የለኝም ሲል ጌታ ሰው ሁኖ መጣለት ። ለአንድ ሳምንት በበሽታ ተኝተን ስንነሣ ዓይናችን ብርሃን ፣ እግራችን መሬት መርገጥ ይረሳል ። ሠላሳ ስምንት ዓመት ታሞ የተነሣው ሰው ግን አልጋውን ተሸክሞ ሮጠ። የጌታ ፈውስ ከቀድሞ ጤንነት በላይ ነው ። ፈውሱ ማገገም የለውም። ከጤንነቱ በላይ አትርፎ ኃይልን ይሰጣል ። በጤናው መሸከም የማይችለውን አልጋ በፈውሱ ያንከበክበዋል ። ትላንት ያጽናኑን ዛሬ ቃል አልቆባቸው ይሆናል። በተራችን እናጽናናቸው ። ትላንት የሰጡን ዛሬ ነጥፈው ይሆናል ። በተራችን እንስጣቸው ። የተሸከመንን እስክንሸከም ድረስ መዳናችንን እውነት እናድርግ ። ፈውስ መራመድ ሳይሆን የተሸከመንን መሸከም ነው ። እግዚአብሔር ይመስገን የሠላሳ ስምንት ዓመቱ ጥያቄ በአንድ ደቂቃ ተመለሰ ። ለዘመናት እስረኛ ንጉሥ ክርስቶስ የሰጠው ምሕረት ደስ ይላል ። ጌታ ባይቆርጠው ደዌው ለመቀጠል ገና አልጠገበም ነበር ። ሰልችቶት የሚሄድ መከራ የለም ። ጌታ ግን የመከራ ዕድሜን ይቆርጣል ።

ያጋሩ

ያግኙን

ዲያቆን አሸናፊ መኰንን
ስልክ ፡ +251930006086                             +251911699907

ኢሜል፡ ashumekon@gmail.com

የገጹ ዓላማ

የዚህ ገጽ ዓላማ ኦርቶዶክሳዊ ትምህርቶችን ማስተላለፍ፣ ትውልድን በእግዚአብሔር ቃል ማነጽና የተሻለ ዘመንን መናፈቅ ነው።

አሸናፊ መኮንን
Ashenafi Mekonnen
የኢትዮጵያ ንግድ ባንክ
Commercial Bank of Ethiopia
1000165078482

አቢሲኒያ ባንክ
Bank of Abyssinia
23202573

ሕብረት ባንክ
Hibret Bank
1030416569497017

ወጋገን ባንክ
Wegagen Bank
0870286030101

አዋሽ ባንክ
Awash Bank
01320034656200

በማህበራዊ ሚዲያ ይወዳጁን።

copyright @ 2021 ዲያቆን አሸናፊ መኰንን

የዚህ ገጽ ዓላማ ኦርቶዶክሳዊ ትምህርቶችን ማስተላለፍ፣ ትውልድን 
በእግዚአብሔር ቃል ማነጽና የተሻለ ዘመንን መናፈቅ ነው።