የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ

የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ 

እግዚአብሔር ይፈትናል ወይ ?

 “ራሱ ሊያደርግ ያለውን ያውቅ ነበርና ሊፈትነው ይህን ተናገረ ።” ዮሐ. 6 ፥ 6 ።
ፈተና ምንድነው ? ፈተና የሚያመጣው መልካም ነገርስ ምንድነው ? እግዚአብሔር ይፈትናል ወይ ?
ፈተና ምንድነው ? ስንል ፈተና መመዘኛ ነው ። ተማሪው በትክክል ያወቀውን ፣ ያወቀው የመሰለውንና ያላወቀውን የሚያጣራው በፈተና ነው ። ፈተና የእውቀትና የእምነት ማጣሪያ ነው ። ዳግመኛም ፈተና መሸጋገሪያ ነው ። ወደ ቀጣዩ ክፍል ወደ ቀጣዩ እውቀት የምናልፈው በፈተና ድልድይነት ነው ። በመንፈሳዊ ሕይወትም ፈተና እውቀታችንና እምነታችን ይለካበታል ። ራሳችንን በትክክል የምናገኘው በፈተና ነው ። ክብደታችንን ወይም ቅለታችንን በፈተና አማካይነት እናውቃለን ። አንዳንድ ነገሮችን ማወቃችንን የምንረዳው በፈተናው ስናልፍ ነው ። ፈተና እርግጠኛ እውቀትን ይሰጠናል ። እርግጠኛ እውቀት ሌሎችን የምናስተምርበት ድፍረት ነው ። ያወቅነው የመሰለንን ነገር እንዳላወቅነው በፈተና አማካይነት እንገነዘባለን ። ለካ እምነት አለኝ እግዚአብሔርን አውቄዋለሁ ማለቴ ሙሉ አልነበረም ወይ? የምንለው በፈተና አማካይነት ነው ። ፈተና ልካችንን እንድናውቅና በእግዚአብሔር እንድንታመን ያደርገናል ። ፈተና መሸጋገሪያ ነው ። ወደ ቀጣዩ እውቀትና ወደ ቀጣዩ ደረጃ የምንሸጋገረው በፈተና አማካይነት ነው ። የአሁኑን ፈተና ካለፍነው ደረጃችን ከፍ ስለሚል ዳግም ላንፈተን እንችላለን ። ያላለፍነው ፈተና እንደሚደገም እንዲሁም ያላሸነፍነውና ያልተማርንበት ፈተናና መከራም የመደጋገም ባሕል አለው ። የትኛውም የትምህርት ደረጃ ላይ ብንደርስ ፈተና አይቀርም ። እንዲያውም ፈተናው ጠጠር እያለ ይመጣል ። በተማርነው ነገር ላይ የጥናትና የምርምር ነገር እንድናቀርብ እንገደዳለን ። በመንፈሳዊ ዓለምም ታላላቅ ምክሮችንና የውጊያ ስልቶችን ያስቀመጡልን አባቶች ከፍ ባለ ፈተና ውስጥ ያለፉ ናቸው ። መንፈሳዊው ዓለም በጣም ረቂቅ ነው ። የእያንዳንዱ ቀን ፈተና የመንፈሳዊውን ዓለም አኗኗር እንድንረዳ ያደርገናል ። ኮምፒዩተር እንጠቀማለን ፣ በውስጡ ስላለው መዋቅር ግን በቂ እውቀት ላይኖረን ይችላል ። አለማወቃችን እንዳንጠቀም አላደረገንም ። እንዲሁም በመንፈሳዊ ዓለም ያለው ነገር በሙሉነት አለማወቃችን መንፈሳዊ ሕይወትን እንዳንኖር አያደርገንም ። ስለ ግዙፉ ዓለም እውቀታችን ውስን ከሆነ ስለ ሰማያዊው ዓለም ውስን ቢሆን የሚደንቅ አይደለም ። ፈተናዎች ግን እውቀታችንን ያሳድጉታል ።
በዚህ ዓለም ላይ በዋናነት ፈተና የሚያቀርቡልን ሦስት ወገኖች አሉ ። አንደኛው፣ እግዚአብሔር ነው ። ሁለተኛው፣ መምህራን ናቸው ። ሦስተኛው፣ ሰይጣን ነው ። እግዚአብሔር ይፈትናል ካልን ያስተምራል ማለታችን ነው ። የሚፈትን የሚያስተምር ነው ። ሳያስተምር የሚፈትን ሰይጣን ብቻ ነው ። እግዚአብሔርም ሆነ መምህራን የሚፈትኑን የተጣራ እውቀትና እምነት እንዲኖረን አስበው ነው ። ሰይጣን ግን የምናውቀውና የምናምነው እንዲጠፋን ይፈትነናል ። ሁልጊዜ ፈተና የለም ፣ መምህራን በየሦስት ወር አሊያም በመንፈቅ ይፈትናሉ ። ቀላል ፈተናዎች በወር ውስጥ ይሰጣሉ ። ትንሽ ጠንከር የሚል ደግሞ በሦስት ወር በጣም ከፍ የሚል ደግሞ በመንፈቅ ከፍ ያለ ደግሞ በዓመታት ውስጥ ይመጣል ። በጣም ከፍ ያለው ፈተና ከዚያ ትምህርት ቤት ጋር የምንለያይበት ነው ። እያንዳንዱ ቀን ፈተና አለው ። በቀን አንድ ጊዜ አበድ ብለን እንውላለን ። ይህም ፈተና ነው ። ትንሽ በአሳብ እንሰረቃለን ። ተስፋችን ይላላል ። ይህ ፈተና ቃሉን ያለመመገብ ችግር ነው ። ማንበብ ከብዙ ፈተናዎች ይጠብቃል ፣ ፈተና ከመጣ ደግሞ አቅልለን እንድናይ ያደርገናል ። ታላላቅ ፈተናዎችም ታላቅ የሕይወት መሸጋገርን ይሰጡናል ። ሊነጋ ሲል ይጨልማል የሚባለው ለዚህ አይደል ።
የእግዚአብሔር ቃል፡- “ማንም ሲፈተን፡- በእግዚአብሔር እፈተናለሁ አይበል፤ እግዚአብሔር በክፉ አይፈተንምና፤ እርሱ ራሱስ ማንንም አይፈትንም” ይላል ። ያዕ. 1፥13 ። እግዚአብሔር አይፈትንም አልተባለም ፣ ክፉ ፈተናዎች ግን በእግዚአብሔር አይመጡም ። ለምሳሌ የኃጢአት ፈተናዎች የእኛ መቋጫ የሌለው ምኞታችንና አለመጠንቀቃችን የሚያመጣው ነው ። እግዚአብሔር በክፉ አይፈተንም ይላል ። ልብ አድርጉ ፡- አይፈትንም ሳይሆን አይፈተንም ነው የሚለው ። አንዳንዴ ስንፈተን እንፈትናለን ። ለምሳሌ ትዳራቸውን በክፉ የሚጠረጥሩ ሰይጣን ሲፈትናቸው አብሮአቸው ያለውን መፈተን ይጀምራሉ ። ተፈትነው ይፈትናሉ ። እግዚአብሔር ግን በክፉ አይፈተንም ። መምህር ነውና ይፈትናል ። መምህር የሚፈትነው ተፈትኖ አይደለም ፣ ያስተማርኩትን ምን ያህል ተገንዝበዋል ብሎ ነው ። መምህር ራሱን ተጠራጥሮ አይደለም የሚፈትነው ። ተማሪውን እንደገና ለማስተማርም ነው ። እግዚአብሔርም በፈተና ውስጥ ትምህርትን ያጸናልናል ። ፈተና እንደ ገና መማርም ነው ። ያለፍነውን ፈተና እንረሳው ይሆናል ። የተሳሳትነውን ግን መቼም አንረሳውም ። እግዚአብሔር በፈተና አማካይነት የማይረሳ ትምህርትን ያስተምረናል ። ፈተና ቢያንስ ዳግመኛ ላለመሳሳት አቅም ይሆናል ። ታዲያ መምህሩ የመሸጋገሪያ ፈተናውን አዘጋጅቶ እርሱ ከኋላ ሁኖ ሌሎች ይፈትናሉ ። እግዚአብሔርም ከኋላ ሁኖ ፈተናውን ግን ሌሎች ሊፈትኑን ይችላሉ ። በየዕለቱ የሚዘጋጅ ተማሪ ፈተና አይከብደውም ። እንዲሁም ተዘጋጅተው የሚኖሩ ምእመናን በፈተና ባለ ድል ይሆናሉ ። አስተማሪው ደግ ነው ፣ ደግነቱን ግን በመፈተን ያበላሸዋል ተብሎ አያውቅም ። ያስተማረ ሁሉ ይፈትናል ። ፈተና የጭካኔ መለኪያ አይደለም ። ፈተና በትክክል የማስተማርና የመማር መለኪያ ነው ።
እግዚአብሔር አምላክ አብርሃምን እንደ ፈተነው ተጽፏል ። ኢዮብ እንዲፈተንም ፈቃድ ሰጥቷል ። እግዚአብሔር አምላክ አብርሃምን የፈተነው እምነቱ ለዓለም እንዲገለጥ ነው ። አብርሃም በመፈተኑና በማለፉ የእግዚአብሔር ወዳጅ ተባለ ። ያ ፈተና ባይመጣ ኑሮ እስከ ዛሬ የምናወራለት አይኖርም ነበር ። አብርሃም በራሱና በሚስቱ ምኞት የተፈተነበት ጊዜ ነበር ። በዚያ ጊዜ ግን ወደ አጋር ሄደ  ። በትዳሩ ላይ ስህተት ፈጸመ ። እንዲህ ያለው ፈተና ከእግዚአብሔር ሊሆን አይችልም ። አብርሃም ግን ልቡ ወደ ልጁ ሄደና እግዚአብሔር አብርሃምን ሊፈትነው ፈለገ፡-  “የምትወደውን አንድ ልጅህን ይስሐቅን ይዘህ ወደ ሞሪያም ምድር ሂድ እኔም በምነግርህ በአንድ ተራራ ላይ በዚያ መሥዋዕት አድርገህ ሠዋው አለ።” ዘፍ. 22፥2 ። እግዚአብሔር እንደ አሕዛብ አማልክት የሰው መሥዋዕት የሚቀበል ሁኖ አይደለም ። አብርሃምም ልጁን ለመሠዋት በቆረጠ ጊዜ እግዚአብሔር ረካ ። የልጅ ፍቅር ከእግዚአብሔር ፍቅር አላስቀረውም ። እግዚአብሔር ልዩ ፍቅር እንደሚፈልግ በዚህ ታወቀ ። አብርሃም በመፈተኑ እግዚአብሔርን እንደሚወድ ፣ የእግዚአብሔር ወዳጅ መሆኑ ታወቀ ። በሺህ ዘመናት የሚነሡ አማንያንም ሕይወታቸውን የሚለኩበት መንፈሳዊ ቱንቢ ሆነ ።
ጻድቁ ኢዮብ እንዲፈተን የፈቀደውም ሰይጣን ኢዮብ የሚያመልከው በጉቦ ነው ወይም ስለተሰጠው ነገር ነው ብሎ ስለከሰሰ ነው ። በሌላ አነጋገር አንተ በነጻ የምትመለክ አምላክ አይደለህም ፣ በመደለያ የምትመለክ አምላክ ነህ ማለቱ ነው ። ኤልያስ በእግዚአብሔር ተወራርዶ ከበኣል ካህናት ጋር እንደቆመ እግዚአብሔርም በኢዮብ ተወራርዶ እንዲፈተን ፈቀደ ። ኢዮብ ግን ልጆቹን ፣ ንብረቱን ፣ ጤናውን ፣ ትዳሩን አጣ ። በዚህ ሁሉ ተፈትኖ አለፈ ። ኢዮብ በምድር ላይ የነበረ እስከማይመስል የትዕግሥት ምሳሌ ሆነ ። በዘመናችንም ዳግማዊ ኢዮብ እየተባሉ የተጠሩ ብዙ መከረኞችና አመስጋኞች ነበሩ ። እግዚአብሔር በሁለት ምክንያቶች እንደሚፈትን አይተናል ፡- አንደኛው እምነታችን ለዓለም እንዲገለጥ ፣ ሁለተኛው ተወራርዶብን ይፈትነናል ።
በዮሐንስ ወንጌል ምዕራፍ ስድስት ላይም ጌታ ፊልጶስን ፈተነው ፡- “ራሱ ሊያደርግ ያለውን ያውቅ ነበርና ሊፈትነው ይህን ተናገረ።”ዮሐ. 6 ፥ 6 ። ይህ ፈተና የፍቅር ፈተናና ፊልጶስን ሊያስደንቀው የቀረበ ነው ። ፊልጶስ ይህ ፈተና ባይቀርብለት ያንን ግምት መገመት አይችልም ። “ፊልጶስ፡- እያንዳንዳቸው ትንሽ ትንሽ እንኳ እንዲቀበሉ የሁለት መቶ ዲናር እንጀራ አይበቃቸውም ብሎ መለሰለት ።” ጠግበው ቢበሉ ደግሞ የአንድ ሺህ ዲናር እንጀራ ይወስድ ነበር ማለት ነው ። ከተአምራቱ በኋላ ምን እንደተደረገ ያውቅ ዘንድ አስቀድሞ ፈተነው ። አንድ ነገር ከመቀበላችን በፊት ፈተና የሚቀድመው ባገኘነው ጊዜ በዋጋው እንድንይዘው ነው ። እግዚአብሔር አክብረን እንድንይዝ የሚፈልገውን ነገር እንዲሁ አይሰጠንም ። ይፈትነናል ። በዚህ ዓለም ላይ ብክነት የድህነት ምንጭ ነውና ። የሌለውና ያለውን ያላወቀ ሁለቱም አንድ ናቸው ።  
ፈተናን በሚመለከት ሁለት ነገሮች ማንሣት አለብን ። የመጀመሪያው ፈተናን ማስቀረት አይቻልም ። ሁለተኛው ፣ ፈተና በራሱ ኃጢአት አይደለም። ሰው የረሀብ ስሜት ሊሰማው ይችላል ፣ ይህ ስለ ተሰማው ኃጢአተኛ አይደለም ። ራቡን ለማራቅ ቢሰርቅ ፣ ቢገድል ግን ኃጢአት ነው። አንድ የጥንት አባት፡- “ወፎች በአናትህ ላይ እንዳይበሩ መከልከል አትችልም ፣ ጭንቅላትህ ላይ ግን ጎጆ እንሥራ ቢሉህ አትፈቅድላቸውም” ብሏል ። ይህ አነጋገር ውልብ የሚሉ ፈተናዎች አሉ ፣ በራሳቸው ግን ኃጢአት አይደሉም ። ዳግመኛም እነዚህ ፈተናዎችን ማስቀረት አይቻልም ማለት ነው ። አንዳንድ ጊዜ ማሰብ የማይገባንን አሳብ እናስብና በራሳችን በጣም እናፍራለን ። መንፈሳዊነታችንንም እንጠራጠራለን ። ነገር ግን ሕሊና አደባባይ በመሆኑ ብዙ ነገሮች ያልፉበታል ፣ ኃጢአት የሚሆነው የሚያልፈውን አሳብ ሁሉ ጎራ በል ስንለው ነው ። ያ አሳብ የእኛ አይደለምና በመረጋጋት ልንገስጸው ይገባናል ። ወደ መቃብር እስክንወርድ ግን ፈተና አለ ።  ስንዴን እናስባት ። ገና ተዘርታ ሳለ አረም አጠገቧ ይበቅላል ። መጣባት እንጂ አልሄደችበትም ። ስትታጨድ ገለባና እንክርዳድ አብረዋት አሉ ። ውድማው ላይ ግን ገለባውን በነፋስ ትገላገላለች ። እንክርዳዱ ደግሞ በባለሙያ ይለቀማል ። እንደ ገና ትፈተጋለች ። ትፈጫለች ፣ ትጋገራለች ፣ ትበላለች ። የምታርፈው ሆድ ውስጥ ስትገባ ነው ። ይህን ሁሉ ሂደት ባታልፍ ስንዴ መሆኗ ይቀራል ። እኛም እስከ ሞት ድረስ ብዙ ፈተናዎችን እናስተናግዳለን ። ከእኛ ፈተና በላይ በፈተናችን የማይርቀን እግዚአብሔር አስደናቂ ነው ።
ፈተና ከፍዘት/ከመፍዘዝ ያድናል ። ፍዘት መጋጨትን ያመጣል ። ሁሉም ፍጥረት የራሱ ጠላት ባይኖረው ፍዘትና ግጭት በዓለም ላይ ይበዛ ነበር ። ንቃት በራሱ ውበት ነው ። ይህን ንቃት የሚያመጣው ፈተና ነው ። ሁሉም ፍጥረት የራሱ ባላጋራ አለው ። ሰው ብቻ በውስጥና በውጭ የሚሞገት ነው ። ሰው ተጠያቂ ፍጡር በመሆኑ እንደ ፈለገው መኖር አይችልም ። መፈተንና ከፈተና በኋላ መዘመር ለሰው የተሰጠ ክብር ነው ። እግዚአብሔር በእጁ ይዞ እየፈተነን ሊሆን ይችላልና ንቁ እንሁን ። ምናልባት ብዙ በረከት ይዞ ድሆችን ፈተና አድርጎ አስቀምጦብን ይሆናል ። ክብርን ለማፍጠን ፈተናን ቶሎ መሥራት ይገባናል ።
በፈተና ሰዓት ተማሪዎች የተማሩትን በአጭሩ ጨምቀው ይይዛሉ ፣ ያጠናሉ ። በፈተና ሰዓት ማንበብ ላይፈቀድ ይችላል ። እንዲሁም የተማርነውን ዋና ዋና ትምህርቶች በአጭሩ በቃላችን መያዝ ለፈተናው ሰዓት ይረዳናል ። ቃል ያሻግራልና ። በፈተና ሰዓት ሊከሰቱ የሚችሉ ነገሮችን ከሐሙስ ማታው ጴጥሮስ መማር ያስፈልገናል፡-
1-  ራስን አጽድቆ ሌሎችን መኰነን ፣
2-  ከመጸለይ መላምት ማብዛት ፣
3-  መንፈሳዊውን ውጊያ በሰይፍ መመከት ፣
4-  ከሰቃዮች ጋር ለመስማማት መሞከር ፣
5-  የማይፈራውን መፍራት
6-  አላውቀውም ብሎ መካድ
7-  በመጨረሻ ንስሐ መግባትና አሰላለፍን ማስተካከል ።
እነዚህ ከላይ የጠቀስናቸው ነገሮች ሰንሰለታማ ሲሆኑ አንዱ ላንዱ አሳልፎ የሚሰጥ ነው ። ራስን ማጽደቅና ሌላውን መኰነን ፣ ጸሎት ያስረሳል ፣ ጸሎትን መርሳት ሥጋዊ ውጊያ ውስጥ ይከታል ፣ ሥጋዊ ውጊያም ከሰቃዮች ጋር ስልታዊ ግንኙነት ለመፍጠር ያጋልጣል ፣ ስልታዊ ግንኙነትም የማይፈራውን ለመፍራት ያጋልጣል ፣ ከንቱ ፍርሃትም ወይም ፈሪን መፍራትም ለክህደት ያበቃል ። መካሻው ግን ንስሐ ብቻ ነው ። በፈተና መጽናት መልካም ነው ፣ ወድቆ መነሣትም ክብር ነው ።
አንዳንድ ጊዜ እግዚአብሔር አጥራችንን ያነሣውና የሁሉ መፈንጫ እንሆናለን ። ይህ ጊዜ ፡-
1-  ያለን የመሰለን ነገር የእኛ እንዳልሆነ እንረዳበታለን ።
2-  ሰዎችን የእኔ ብለን ከመናገር እንድናለን ።
3-  ራሳችንን በማየት እንታረምበታለን ።
4-  ጸጋ እግዚአብሔርን በምልአት እናገኝበታለን ።
5-  ገና በማወቅ ላይ እንዳለንና ሕይወት በየዕለቱ እንግዳ መሆኗን እናውቅበታለን ።
6-  ማነስ ግን ጥራትን እናገኛለን ።
7-  ጠንቃቃና ለተሰጠን ጊዜ ታማኝ እንሆናለን ።
በመጨረሻ እግዚአብሔር በታላቅ በረከትና በእጥፍ ምርኮ ይባርከናል ። ምርኮአችን በሙሉነት እንዲለቀቅም ያለፈውን ዘመን መርሳትና ይቅርታ ማውረድ ይገባናል ። የነቀፉን ሊያወድሱን ፣ የሄዱብን የት ነው ያሉት ? እያሉ ሊፈልጉን ይጀምራሉ ። እግዚአብሔር ፀሐይ ሲያወጣ ማንም በማኩረፍ አያጠልቅብንም ።

ያጋሩ

ያግኙን

ዲያቆን አሸናፊ መኰንን
ስልክ ፡ +251930006086                             +251911699907

ኢሜል፡ ashumekon@gmail.com

የገጹ ዓላማ

የዚህ ገጽ ዓላማ ኦርቶዶክሳዊ ትምህርቶችን ማስተላለፍ፣ ትውልድን በእግዚአብሔር ቃል ማነጽና የተሻለ ዘመንን መናፈቅ ነው።

አሸናፊ መኮንን
Ashenafi Mekonnen
የኢትዮጵያ ንግድ ባንክ
Commercial Bank of Ethiopia
1000165078482

አቢሲኒያ ባንክ
Bank of Abyssinia
23202573

ሕብረት ባንክ
Hibret Bank
1030416569497017

ወጋገን ባንክ
Wegagen Bank
0870286030101

አዋሽ ባንክ
Awash Bank
01320034656200

በማህበራዊ ሚዲያ ይወዳጁን።

copyright @ 2021 ዲያቆን አሸናፊ መኰንን

የዚህ ገጽ ዓላማ ኦርቶዶክሳዊ ትምህርቶችን ማስተላለፍ፣ ትውልድን 
በእግዚአብሔር ቃል ማነጽና የተሻለ ዘመንን መናፈቅ ነው።